Kontakt wzrokowy

Oxford urzeka swoim spojrzeniem.
A ona oczarowała mnie swoim.

Madison Wellington i Chase Crawford są z pozoru dwójką nieznajomych, których łaczy jedynie wspólna licealna klasa.

Ale to tylko pozory. Ich historia rozpoczyna się w liceum, gdy oboje przekroczyli próg tego budynku. Ale to ostatnia klasa sprawia, że ich uczucie pojawia się z nienacka. Jest wybuchem wulkanu, którego nikt się nie spodziewał. A już na pewno nie ich dwójka. Przecież przez większość czasu nie dostrzegali siebie nawzajem, a żadne z nich nie interesowało się tym drugim. Ale jedno ukradkowe spojrzenie zmienia wszystko. Chase i Madison zaczynają na siebie patrzeć inaczej, a ich emocje można wyczytać z błyszczących oczu. Chase uciążliwie się w nią wpatruje, a ona speszona ucieka wzrokiem. Ale zdają sobie sprawę, że związek klasowy nie wchodzi w gre. Bo przecież od razu skazany byłby na destrukcję. Ale nie umyka im również, że od uczucia rzadko kiedy można uciec. Próba kończy się niepowodzeniem, a każdy następny ruch klęską. W końcu jak oddalić się od człowieka, którego widzi się każdego dnia i spędza większość czasu w jednym pomieszczeniu ?

Napięcie między tą dwójką narasta, a emocje stają się nie do zniesienia. Bo on wpatruje się w nią jakby wysysał jej duszę. Jego spojrzenie sprawia, że jej ciało się napina. I mimo iż ona wiedziała, że mu się podoba to nic z tym nie zrobiła. A i on nie potrafił wykonać pierwszego kroku.

Więc oboje tkwili w tym ślepym punkcie, który w romansidłach nazywa się miłością.