Merya

"Onunla büyüdüm.
Ama hiçbir zaman yanına yakışmadım."

Serhan, Merya'ya çocukluğundan beri bakıyor.
Uzak durarak.
Hep biraz geride,
hep biraz susarak.
Birlikte sokaklarda koşmuşlardı o zamanlar.O topraklı ayakkabılarla, o küçük ellerle. Sonra Merya büyüdü. Başka bir dünyanın kızına dönüştü.
Beyazlara büründü, gülüşleri kibarlaştı.
Ve Serhan, hiçbir zaman üstü başı temiz olmayan bir çocukluktan daha fazlası olamadı onun yanında.
Ama ona bakarken kimseye bakmadığı gibi bakardı.

"Birbirlerini sevdiler ama ait oldukları yerler, aynı hayalin içinde yan yana duramayacak kadar uzaktı."