SERSERİ

"Bana acıyan gözlerle bakmayı kes ." diye tısladı.Halbuki acısını anlayabiliyordum.

"Acıyan gözler mi? Acıyan gözler ha? Bunu bana mı söylüyorsun? Bir tek senin hayatın berbatmış gibi davranma. Bir de bunu dinle. Ben Mira Uzel. Annem benim için kendi hayatından vazgeçti. Doğum yapması çok riskliymiş ve bunu bilmesine rağmen annem doğumu benim için göze almış ve doğumda bana bir merhaba bile demeden bu dünyadan göçüp gitmiş. Babam...babamsa annemin hamile olduğunu öğrenince onu terk etmiş, ondan nefret ediyorum. Ne kadar da çok vakit geçirmişiz ama değil mi? On üç yaşıma kadar anneannemle kaldım. Daha sonra o da öldü ve buraya taşındım. Burda tek başıma yaşıyorum. Nasıl güzel mi? En azından sen ailenle vakit geçirebilmişsin, onlara sarılma fırsatına sahipmişsin. Bu açıdan çok şanslısın ve şimdi asıl sen bana acıyan gözlerle bakmayı kes."diye tısladım bende onun gibi son cümlemde. Bu çocuğa neden açıklama yaptığımı bilmiyorum. Hem de hiç tanımadığım bir çocuğa. Ne kadar da aptalım.