İZ

Doğarken annesinin ölümüne sebep olan Alaca, babasının nefretini kazanmayı başarmıştır.

Babasının nefreti ile büyüyen küçük Alaca, bir gün evden kaçmayı planlar ve yağmurlu bir gecede bir banka sığınır. Soğuk kış gününde bankta otururken yanına bir genç gelir ve Alaca'nın aklına kazınacak bazı şeyler söyler.

Alaca yanında ki gencin gelecekte tekrar karşısına çıkıp, hayatını değiştireceğini bilmeyerek onunla konuşur.

"Acılar geçmez, sadece alışmayı öğreniriz küçük kız."