RÜYA GİBİ

Bazen bir eve dönersin de, o ev seni tanımaz. Halının dokusu değişmiştir, koltuklar sana yabancı davranır, duvarlar artık başka birine aitmiş gibi susar. Rüya işte tam da böyle bir ana döner; bildiğini sandığı yerde, bilmediği yüzleriyle karşılaşır. Kendi adımlarının sesinden ürker, çünkü içinden geçen sadece bir düşünce değil, birden fazla sesin uğultusudur.

Bu hikayede sadece bir cinayetin gölgesi değil; parçalanmış bir benliğin fısıltıları dolaşır odalarda. Rüya'nın zihninde, her şey biraz tanıdık ama tamamen güvensizdir. Ve asıl korku, karanlık bir köşede değil onun içinde bir yerde, hiç susmayan bir sessizliktedir.

Rüya Soykan'ın hikayesi işte tam olarak böyledir.