Mavi?"
Derin hanımın sesi ile mavi irislerim ona döndü. Bana şefkatle bakıyordu.
Bu zamana kadar Derin hanımın hep bana bir anne şefkati ile baktığını sanırdım. Yanılmışım. Şu an karşımdaki gözü yaşlı kadının bakışlarının çeyreği kadar bakmamıştı kimse bana. İhtiyacım vardı bu şefkatli bakışlara. Sevgiye aç büyümüştüm ben.
"Bir şey de," diye yalvardı karşımdaki kadın. Boğazımı temizledim. "Ben," diye mırıldandım. "Şaşkınım," diyebildim sadece.
Dört yaşına kaybolan Mavi, kendini bir anda kimsesiz bir halde yetimhane de bulur. Aradan tam on üç yıl geçer. Gerçek ailesi onu bulduğunda onu yepyeni bir hayat karşılar. Artık yalnız ve kimsesiz değildir.
Küfür, argo ve olumsuz davranış bulunabilir.
Acemi dilde yazılmıştır, yazı hataları nadiren olabilir.
Kitap şahsıma ait, (ç)alınması durumunda yasal işlem başlatılır.
#Beraberlik 1. Sırada 15.07.2025
Bir kaldırımın köşesinde buldum hayalimi.
Gözlerimi kapattım, bıraktım avucuna kalbimi.
Dedi ki, sonuna kadar tutacak mısın elimi?
İçimden cevapladım, birlikte tırmanacağız tüm merdivenleri.
Mumlar üfledim, dilekler diledim.
Kayan her yıldızda adını sayıkladı dilim.
Ve o bana doğru tek bir adım geldiğinde
Ben hiç gitmesin diye bütün yolları denedim.
🏀
"Doruk?" dedim heyecanla. Bakışları yüzümde oyalanmaya devam ettikçe duramadım yerimde. Bir şey söyleyecekti. Bir şey söylemek için buradaydı. "Kaptın mı formayı?"
"Feza," dedi ve seri adımlarla ona doğru ilerlediğim sırada o da birkaç adım yaklaştı bana. Sadece ismimi söylemişti ama heyecanını yansıtması için bu yeterliydi. Devam etmesini beklerken kalbim yerinden çıkacak gibiydi. "Kaptık formayı."