Story cover for Hucpa by PierreBezuchow
Hucpa
  • WpView
    LECTURAS 123
  • WpVote
    Votos 9
  • WpPart
    Partes 34
  • WpHistory
    Hora 3h 35m
  • WpView
    LECTURAS 123
  • WpVote
    Votos 9
  • WpPart
    Partes 34
  • WpHistory
    Hora 3h 35m
Continúa, Has publicado may 14, 2025
Warszawa, 1905 rok - rok rewolucji.

Józek ma 13 lat i więcej złości niż włosów na głowie.
Miasto cuchnie jak karcer w jego szkole, a dorośli? Karmią go bajkami o demokracji i Bogu, sami biorąc udział w szemranych interesach z alfonsami i duchownymi.
Józek nie ufa nikomu. Ani nauczycielom, ani własnym rodzicom, ani tym bardziej - samemu sobie.

Kiedy jego świat sypie się jak dach na Próżnej, Józek odkrywa, że prawdziwa „hucpa" to nie tylko słowo z ulicy Królewskiej. To sztuka przetrwania w mieście, gdzie wszystko jest grą, a najsłabsi kończą w rynsztoku.

Brudna, prowokująca, okrutnie śmieszna powieść o mieście, które przypomina trochę Warszawę, trochę piekło, a trochę twoje własne podwórko.
Todos los derechos reservados
Regístrate para añadir Hucpa a tu biblioteca y recibir actualizaciones
O
#630
Pautas de Contenido
Quizás también te guste
Dym de Blondyna3243
8 partes Concluida
Stałem pod drzewem, z oczami pełnymi łez. Dookoła było pełno płaczących ludzi. Płakali przeze mnie. Widziałem trumnę. Piękną, lakierowaną trumnę. Była otwarta. Widziałem jej rodziców. Płakali. Ne mogli uwierzyć, że ona... że ich córka to zrobiła. Zabiła się. Przeze mnie. Po pogrzebie zgłoszę się na policję. Dla niej. ,,Ponieś konsekwencje". Umarła na moich rękach. Patrzyłem na jej śmierć. I nic nie zrobiłem. Nie wiem jak długo stałem w tej uliczce. Dziesięć minut, pół godziny, godzinę... Znalazł mnie Nick. O nic nie pytał. Nie musiał. Och, co ja narobiłem!? Przepraszam cię Alex. Przepraszam! Jest mi tak cholernie wstyd! Tak cholernie przykro... Ale ty już tego nie słyszysz. Nie widzisz moich łez. Ja twoje widziałem. I tak strasznie tego żałuję! To jak żyjemy ma wielki wpływ na to, w jaki sposób umrzemy. Do końca swojego życia będę wiedział, że to ja cię zabiłem. To moja wina, wiem. Przepraszam? Nie... Za późno. Ile trzeba znieść, żeby mówić, że ma się problem? Ile trzeba się nacierpieć, żeby ludzie zaczęli brać cię na poważnie? Żeby przestali traktować cię jak nastolatka, która ,,dojrzewa"? Żeby przestali powtarzać, że ,,w twoim wieku to normalne"? Dużo. Bardzo, bardzo dużo. Czasem aż za dużo. A kiedy człowiek próbuje znieść więcej niż umie, to robi się nieciekawie. Alex próbowała. Ale przegrała tę walkę. Walkę z samą sobą. Dlatego trzeba umieć zauważać problem. U siebie, u przyjaciela, u wroga. Zanim będzie za późno. Jeżeli umiesz powstrzymać falę czyjegoś smutku, zrób to. Teraz. Bo jutro może już być za późno. Nie powtarzaj mojego błędu. Normalni ludzie nie niszczą innych ludzi. Zapamiętaj. Przepraszam, Alex. Żegnaj.
Quizás también te guste
Slide 1 of 10
Dzienniki '09 [ZAKOŃCZONE] cover
Bruised Hearts and Burning Nights ❗18+❗ cover
The Walking Dead - Droga Donikąd. cover
Słownik westchników cover
Fatum cover
Dzikie Dziecko cover
Następca cover
Stwórca wskaże nam drogę (stara wersja) cover
Dym cover
Po drugiej stronie cover

Dzienniki '09 [ZAKOŃCZONE]

27 partes Concluida

ROK PRODUKCJI: 2009 „Wpadłam po uszy. Na śmierć. Na życie. Na amen." Na pierwszy rzut oka wydawać by się mogło, że niepozorna Iza, popularny i buntowniczy maturzysta Kuba oraz młoda nauczycielka angielskiego, Joanna, nie mają ze sobą niczego wspólnego. Jednak za sprawą kilku zbiegów okoliczności ich losy splotą się na zawsze, a coś, co miało być tylko niewinnym żartem, doprowadzi do tragedii... Jaką rolę odegra w tym wszystkim siedemnastoletni Kamil, który znajduje się na samym dole bezwzględnej szkolnej hierarchii? „Obojętnie na miejscu której postaci byś się postawił, zawsze znajdzie się moment na to, by powiedzieć „Dość!". Pytanie tylko: kiedy Ty byś się na to zdecydował? Zastanów się nad tym dobrze, a być może okażesz się mądrzejszy od nas."