dziewczyny vincenta +18

Vincent nie chce miłości. Nie chce głupich panienek, które wierzą, że potwora da się oswoić.

On kocha jedno: kontrolę.
Rozkosz, która kończy się strachem.
A kobieta, która zaczyna od „kocham cię", kończy jako trofeum.
Zimne, ciche, piękne.

Dla niego emocje to tylko narzędzie.
Jest miękki, tylko po to, by boleśniej wbić sztylet.
I kiedy dziewczyna zaczyna błagać o więcej, szeptać „zostań"... wtedy wie, że czas ją złamać.
Albo wymazać.

Bo Vincent nie bawi się w bajki.
On pisze własne zakończenia.
I żadna nie brzmi: „i żyli długo i szczęśliwie".

Tylko: „Zasnęła naga, drżąca, a gdy się obudziła... nie było już niczego".