Behind the Script
- Reads 1,261
- Votes 58
- Parts 11
"Totoo nga ang sabi nila... masakit magkagusto sa taong pareho rin ang kasarian na gusto."
Hindi sinasadya ni Francheska na mahulog sa best friend niyang si Kenneth- mabait, maalaga, at laging nandiyan para sa kanya. Akala niya, may 'something' din si Kenneth... hanggang sa isang eksenang bumago sa lahat. Pero paano kung ang nakita niya ay hindi pala ang buong kwento? At paano kung sa likod ng script, may nararamdaman din pala ito?
©All Rights Reserved
All Rights Reserved
#360
gayxgirl
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
from bully to wife
"sana hindi nalang ikaw 'yong hinahangaan ko simula palang" humihikbi kong saad "kasi alam mo, mas magaan pala kapag wala kang alam kasi simula nong naging asawa kita mas naging miserable 'yong buhay ko. Ano ba kasing ginawa ko at ganitong pagpapahirap ang binigay mo, wala naman akong ibang ginawa kundi mahalin at ibigay ang lahat ng gusto mo pero bakit hindi mo 'yon nakita? bakit palagi mo akong sinaktan at pinahirapan?" nanatili siyang nakatayo habang tinatanaw akong lumuluha "s-sorry" that's it? sorry? sorry lang?? ano ba kasing magagawa ng sorry na 'yan?. Hindi ko alam kong anong meron sa kanya at minahal ko s'ya ng lubusan "sorry?, well alam naman nating sorry is the most abused word diba? puro kayo sorry pero kahit pagbabago man lang hindi n'yo magawa!" sagut ko Umiiyak parin s'ya habang tiningnan ako, feeling ko naging kaawa-awa ako sa paningin n'ya kasi umiyak siya eh. Last na 'to ayoko na pagod na pagod na ako, punong puno na ako at sawang sawa na ako "sana maging masaya ka sa piling n'ya" saad ko at tumakbo papalayo sa lugar na 'yon SIMULA NGAYON KAKALIMUTAN NA KITA
Possessive CEO
GL story Rich Sinsuat,the famous chef of RJV Hotel,and CEO of 4 Hotels,.Nag iisang anak ito pero nakapagtapos ng pag aaral dahil sa sarili niyang pagsisikap. Matangkad at slim ang katawan nito,short hair pero bumagay sa maliit nitong mukha.May kaputian si Rich at malakas ang appeal sa kababaihan.Kaya naman hindi na mabilang kung ilan na ang nakarelasyon nito pero ni isa wala itong sineryoso. Hanggang sa nakilala niya si Chelsia Ava Jackson,mas straight pa sa ruler,anak ng mag asawang comitted Church worker.,Ang ama nito at kuya ay mga church Pastor. Nagkakilala ang dalawa dahil bestfriend ni Chelsia si Vhiel.Nagkagusto si Rich kay Chelsia pero nahihirapan itong paibigin because Chelsia is not into her.Hanggang kaibigan lang ang kayang ibigay nito. Saan dadalhin ang pagkagusto ni Rich kay Ava,Magkakaroon kaya sila ng happy ending,May chansa kayang mahulog si Ava sa isang bisexual gayong namulat siya sa aral na kasalanan ang makipagrelasyon sa kapwa babae.🤔..Complete
ONLY A MAYBE, NEVER A YES
You're probably dying to know how this mess wraps up. Like, do they get that big, rainy, dramatic make-out? Does heartbreak suddenly get a plot twist that makes all the pain look artsy and necessary? Nope. Sorry, not that movie. This story's for the ones who get stuck in the "almost." The ones who text at 2 a.m. and call it friendship, even when it's way messier than that. It's all the feelings you never say out loud, and the pretending that helps you get through the day. Love in this story isn't fireworks. It's a quiet ache that sits with you, polite and relentless. Yeah, there's kissing. There's all that skin-on-skin, tangled-up-in-the-gray-area stuff. But here's the kicker: someone always leaves. Someone always waits around, hoping for a miracle that never RSVPs. So, before you dive in, ask yourself-ever loved someone who was never really yours? If not, lucky you. But if you have... pull up a chair. This one's for you.
Moon and Sunset (Short Story)
She's mesmerized by the beauty of the moon, but she also needs to see the beauty of the sunset. "Sunset is breathtaking, right?" Rose said while looking intently at sunset. "No, the moon is much more beautiful than the sunset." Rachel said it while looking at Rose. * "No, please. I'm so sorry. Please forgive me, Rose." she's saying it while her knees are on the ground and holding her hands. "Let me go. I don't want to see you right now, Rachel," she said while looking at the sunset and silently crying. Unti-unti, bumibitaw siya sa mga kamay ni Rachel at tumalikod na pilit pinapatatag ang kaniyang nararamdaman. On the other hand, Rachel is looking at the sunset habang ang buwan ay unti-unti nang nagpapakita. Dito, hindi niya maiitanggi na mas nagustuhan niya pa rin ang buwan kaysa sa sunset. "Hindi ko talaga gusto ang sunset." she cried again while looking in the direction where she couldn't see Rose anymore. Disclaimer: All the characters, events, experiences, and the name of the characters are fictional. Any similarities to other scenarios, actual persons, living or dead, are purely coincidental and based on the author's imagination. DATE: February 20 - 27, 2022Complete
That Day
GL/gxg Blurb: Isang gabi ng pag-uusisa ang nagtulak kay Minie sa isang malawak na bahay na tila paraiso sa paningin ngunit impyerno pala sa katotohanan. Ang kanyang simpleng pagsunod sa isang misteryosang babae ay nauwi sa nakakatakot na eksenang babago sa takbo ng kanyang buhay. Sa pagitan ng halimuyak ng mga bulaklak at lagitik ng lumang sahig, nasaksihan niya ang karahasang hindi malilimutan. Isang babae-mapanlinlang ang ganda, ngunit halimaw sa loob. At sa isang halik na pilit ngunit kakatwang matamis, nagsimulang guluhin ang damdamin ni Minie. Gising man o nananaginip, hindi na siya makakatakas sa bangungot ng gabing iyon. "Huwag kang papasok sa bahay na 'yon-maliban na lang kung handa kang hindi na muling lumabas."Complete
MY GORGEOUS LOVERS
Isang mabuting mamamayan, nag-aaral sa isang pampublikong paaralan. Bumaliktad na lamang ang kanyang buhay ng magsi-sulputan ang apat na bata na di naman niya kilala. Tinawag pa siya nitong mama, may mga ebidensiya pa ang mga ito na nagpapatunay na siya ang mama nila. Nalaman rin niya na ang mga mommy ng apat na bata eh ang mga bagong guro niya. Paano niya haharapin at tatanggapin ang lahat ng ito gayong estudyante pa lamang siya? Samahan nating alamin ang magiging buhay ni Ked Menendez. #profxstudent #gxg #intersex #polyComplete
My Twin Sister's Wife
"We will announce our identity as CEO and you being the president. Also.." hindi ko alam kung kailangan ko bang banggitin ito sa kanya pero tumitig ito sa akin wari mo'y naghihintay ng sagot. "We will also announce our m-marriage to the public." "How long do you want to pretend?" naupo ito sa sofa at isinandal niya ang ulo niya sa sandalan paharap sa kisame. Hindi ako naka sagot. Hanggang kailan nga ba? Hindi ko rin masagot ang tanong niya. Ni hindi ko rin alam kung nagpapanggap nga lang ba ko o totoo ang mga pinapakita ko. Instead of answering her, naglakad ako patungo sa bathroom pero pinigilan niya ako nang hawakan niya ako sa kamay ko. I felt the current na parang sa kasuluk sulukan ng katawan ko ay nanatili ang kuryenteng iyon. "Do you want this setup, Elix?" tanong nitong muli. Wala parin akong makitang emosyon sa mga mata niya. Gusto kong umiwas sa mga tanong niya. Hindi ko kasi alam ang isasagot ko sa mga ito. Sumasakit ang ulo ko sa mga tanong niya. Ano nga ba kasi ang gusto ko? Bakit hindi ko nalang siya diretchuhin at sabihing ayoko din sa ideya ng pagpapanggap na ito. "I like you Rielle!" bulalas ko sa kanya. Pero pagkatapos non ay narealize ko na mali ang sinabi ko. 'Hindi iyon ang sabi ng utak ko. Damn!' Hindi ko na mababawi yon dahil magmumuka lang akong katawa tawa sa harapan niya. Nakatulala lang siya sa sinabi ko. Nang bigla niya kong siilin ng halik. Banayad lang ito sa una pero lumalim sa katagalan. Napayakap ako sa batok nito at tinugon ko ang bawat halik niya. Hinapit niya ako sa bewang at tsaka binuhat at inilapag ako sa mesa. Naramdaman ko ang kamay nito na humawak sa leeg hanggang sa batok ko para lalong dumiin ang mga halik niya. Sa gitna ng bawat halik ay bumulong ito. "Please... stop pretending, Elix." tsaka niya hinagod ang labi niya sa leeg ko.Complete
Paris: A night to remember
"A-Ahmmm, I-I just want to say sorry last Friday..", titig nito sakin, matangkad ito sakin ng isang dangkal kaya nakatingala ako sa kanya. Ang pungay ng mga mata nya na parang inaantok lage. "It's okay. If it weren't for you baka nagahasa na ko nang wala sa oras. And-", 'What are you saying. Nagahasa Karin naman nung siya yung kasama mo. Nakatitig lang ito sakin at ngumiti. "S-sorry.." "It's fine, it's just sex.", umiwas ako ng tingin. Feeling ko kita niya ang pamumula ng mga pisngi ko. "Is that all it was?" kita ko ang hinanakit sa mga mata niya. "Yeah, no big deal." I said looking at my hand that she's still holding. "But it's a big deal for me." nakatitig ito sa aking na nais makita ang magiging reaksyon ko. "Forget it." pag iwas ko rito at tumalikod ako patungo sa kwarto. I entered the room when I noticed na nasundan na pala nya ako sa loob. Sa pagkagulat ko dito ay napaatras naman ako at napahawak sa bandang puso ko, "G-god, ginulat mo ko!" She smirked and said, "Are you a coffee lover? Masyado ka magugulatin." humakbang pa ito palapit sa akin habang ang mga kamay ay nasa bulsa na jeans nito. Umiwas akong muli tsaka itinaboy ito, "Get out! You're invading my privacy, Rielle." paatras kong sabi sa kanya. She stopped and nagtaas ang kaliwang kilay nito, "Oh come on, Lexa... Invading privacy or ensuring unforgettable memories? I remember a time when this room's a lot more welcoming. Don't worry, I won't spill the secrets of that legendary Friday!", binasa pa nito ang pang ibabang labi nito ng dila nito na wari mo'y nang-aakit. Kahit di nito aminin ay may epekto ang nainom nitong alak sa bar kaya ito ganito. Kaunti daw ang nainom. Tse. 'But damn! why is she so sexy!' "Fine! What is it that you want from me?!" pag-iwas ko ng tingin, it feels like I'm gonna melt the way she looks at me. "What if I don't want to forget?", she steps closer...Complete
Lucky, Im inlove with my Bestfriend
This is a GxG Story! ☺️ "Gyle, ano ba!?" sabay hablot ko ng kamay ko dito, galing kami sa isang bar sa BGC at itong magaling kong kaibigan kung makahila sa akin akala mo wala akong feelings para masaktan sa paraan ng pag-hila nya, at talagang galit pa ito ng lingunin ako. "Umuwi na tayo." malamig na sambit nito. " Hindi pwede. may date pa ako, at tsaka diba kasama mo naman si zayne? uuwi naman ako eh. pero nag e-enjoy pa ako sa company nung kadate ko. kaya pls lang my friend, hayaan mo muna ako. ok?" maayos kong pakiusap dito, dahil lango na rin ako sa impluwensya ng alak ay hindi ko na iniintindi ang nagpupuyos na galit nito sa akin na hindi ko malaman kung ano na naman ang dahilan. " seryoso kaba maui? nag-eenjoy ka!? bakit hindi ko makitang komportable ka sa taong yun! bakit hindi ko makitang masaya ka sa pag-hawak at pagdikit nya sayo! ano bang klaseng enjoyment yang sinasabi mo ha maui, yun ba yung papayag ka na ikama ka nung nakakabwisit na lalaking yun ha!?" isang malakas na sampal ang natanggap nito mula sa akin. Sunod ng mabilis na pagtulo ng mga luhang kanina pa nya pinipigilan. "Wag kang umaktong parang concern na concern ka sa mga disisyon ko kung sino at anong klaseng lalake ang bibigyan ko ng atensyon at panahon ko. pls lang gayle, hayaan mo akong lumaya sayo. Pagod na ako! at kung magkakaroon ako ng pagkakataon na ibigay ang sarili ko sa isang tao. wala ka ng pakealam doon! Magkaibigan lang tayo. Sana alam mo parin ang lugar mo, kagaya ng sinabi mo sa akin noon. " Malamig kong bigkas dito at tsaka kumawala sa pagkakahawak nito at pumara ng taxi pauwi sa condo nya.
Sa Gitna Ng Lahat
Sa Gitna ng Lahat "Minsan, kailangan mong maligaw para matagpuan mo ang sarili mo. At siya." Makulimlim ang langit. Nasa gitna ako ng crowd-naka toga, may medal sa dibdib, at hawak ang isang sulat na ilang taon kong itinago. Sa likod ng ingay ng graduation ceremony, natanaw ko siya. Si Akira. Pareho pa rin ang titig. Tahimik. Seryoso. Pero ngayon, may lungkot. At may tanong. "Xavier," sabi niya, habang nilalabanan ang mga luhang ayaw bumagsak. "Ngayon na natapos na tayo... anong susunod?" Tumingin ako sa kanya. Sa lalaking minahal ko sa gitna ng lahat-sa gulo, sa katahimikan, sa sakit, sa kilig, sa pagkalito. At ngumiti ako. "Siguro... simula ulit." Sa paligid, may mga taong palakpak ng palakpak. May mga sumisigaw ng pangalan ko. Pero ako, tahimik lang. Kasi sa wakas, natapos din ang chapter na akala ko'y walang ending. Pero may nakalimutan akong isa. "Martin..." Narinig kong binanggit ang pangalan niya sa kabilang side ng stage. Nagkatinginan kami. May lungkot. May ngiti. At isang pangakong hindi na kailangang bitawan. Kasi sa gitna ng lahat ng nangyari... ako ang pinili ko.Complete
"sana hindi nalang ikaw 'yong hinahangaan ko simula palang" humihikbi kong saad "kasi alam mo, mas magaan pala kapag wala kang alam kasi simula nong naging asawa kita mas naging miserable 'yong buhay ko. Ano ba kasing ginawa ko at ganitong pagpapahirap ang binigay mo, wala naman akong ibang ginawa kundi mahalin at ibigay ang lahat ng gusto mo pero bakit hindi mo 'yon nakita? bakit palagi mo akong sinaktan at pinahirapan?" nanatili siyang nakatayo habang tinatanaw akong lumuluha "s-sorry" that's it? sorry? sorry lang?? ano ba kasing magagawa ng sorry na 'yan?. Hindi ko alam kong anong meron sa kanya at minahal ko s'ya ng lubusan "sorry?, well alam naman nating sorry is the most abused word diba? puro kayo sorry pero kahit pagbabago man lang hindi n'yo magawa!" sagut ko Umiiyak parin s'ya habang tiningnan ako, feeling ko naging kaawa-awa ako sa paningin n'ya kasi umiyak siya eh. Last na 'to ayoko na pagod na pagod na ako, punong puno na ako at sawang sawa na ako "sana maging masaya ka sa piling n'ya" saad ko at tumakbo papalayo sa lugar na 'yon SIMULA NGAYON KAKALIMUTAN NA KITA
More detailsContent Guidelines