AYIN FISILTISI

Okyanusun içinde ki dünyayı bilir misiniz? O muhteşem dalgalar, kıyıya vuran muazzam deniz kokusu ve sizi mest eden görüntüsünü bilir misiniz? Akan Nehirler, Göller, Denizler, Okyanuslar ve dahası. İşte ben buydum. O koca okyanusun içinde ki kasırga.

Bana çatlak derlerdi, saygısız, kurnaz ve dahası. Oysaki ben sadece kendimdim. Ben Su Krallığının Prensesi Renaydım. Kimseye ihtiyaç duymaz kendi yolumu kendim bulurdum. Ben en mükemmel olandım. Güzelliğimin üzerine de güzellik tanımazdım. Diğer prensesler yanımda halt etmiş bile sayılabilirdi. Her neyse konuya dönelim.

Tüm element Krallıklarının varolduğu o evrende yaşıyordum. Biz dört büyük Krallık Doğanın dengesinden sorumluyduk ama bir şeyler ters gitmişti, Doğanın dengesi bozulmuştu. Biri dengeyi bozdu ve bu kişiyi bulmak her zaman ki gibi kral ve prenslerin işiydi.

Biz mi?

Bir Prensesler sarayda oturmak dışında birşey yapmıyorduk. Neden? Biz güçsüz müydük? Hayır değildik ve ben bir prenses olarak yerimde oturmayacak bu hususta ne gerekiyorsa onu yapacaktım.

Rena bu gizemin peşine takılırken yalnız değildi. Bu yolda onu bilmediği bir çok tehlike ve duygu karşılayacaktı, kimi zaman bir yangında esir kalacaklardı, kimi zaman bir lodos onları alıp götürecekti, belki de ağaçlar onlara oyun oynayacaktı ve son olarak belki de Su onları keskin dalgalarının içine hapsedecekti. Bu yol Kral ve Prenslerin gittiği yola benzemezdi. Bu yol onların yoluydu, hayatları boyunca kendi krallıklarından uzaklaşmamış birbirinden nefret eden dört prensesin yolu...