Toprağın Sessizliği

Toprağın Sessizliği

  • WpView
    Reads 1
  • WpVote
    Votes 0
  • WpPart
    Parts 6
WpMetadataReadMatureOngoing42m
WpMetadataNoticeLast published Wed, Oct 29, 2025
WpInfo
Fiction
Romance
"Bazı sesler fısıltıyla değil, sessizlikle haykırır..." Mardin'in taş sokaklarında, geçmişin gölgesinde büyüyen Zilan, çocuk yaşta töreyle söz verildiği bir adamla evlendirilmeye zorlanır. Aşkını, hayallerini ve kendi sesini susturarak yaşamaya mahkûm edilir. Ama onun kalbinde hâlâ çocukluk aşkı Azad'ın izi vardır. Azad Aslan... Yıllar önce aşiret tarafından dışlanan bir ailenin oğlu. Şimdi ise şehir şehir yükselen otellerin sahibi. Geri döndüğünde yanında yalnızca serveti değil, geçmişle yüzleşmeye hazır bir yürek de vardır. Zilan ve Azad, töre ile aşkın, sessizlik ile isyanın, geçmiş ile geleceğin kavşağında yeniden karşılaşır. Toprağın Sessizliği, bir kadının içsel mücadelesini, geleneklerin kıskacında sıkışmış hayatları ve aşkın sarsılmaz direncini anlatan sarsıcı bir Doğu hikâyesi.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • SAYE
  • AYDINLIĞIN İÇİNDEKİ SIR
  • Yazın Olur Böyle Şeyler
  • Metalik ( ESKİ VERSİYON)
  • ÖMRE BEDEL (4. Hikaye)
  • Savcı Hanım
SAYE

ÖMER ENSAR KARA & EFNAN DEMİR ... Bütün uzvlarım zangır zangır titriyordu. Yağmurun şiddeti o kadar çoktu ki tanelerini her bir zerremde hissediyordum. Gözlerimi kırpıştırdım birkaç kere, o ise sakince beni izliyordu. " Neden veda etmedin? " Uzun uzun baktı bana sonra derin bir nefes aldı ve başını sağa çevirdi. Gözlerini yumdu, gördüğüm görüntü bir şiirin en can alıcı mısrası gibiydi. İçim gitti, ama sustum. Sustum ve yeşilin en güzel tonu olan gözlerini bana çevirmesini bekledim. Kalbimin büyük bir bölümünde bıçak darbeleri vardı ve kalbim her şeye rağmen atıyordu. O bana bakmadıkça bıçak darbeleri usulca bütün kalbimi harmanlıyor beni yavaş yavaş öldürüyordu. Başı bana doğru döndü. Yumduğu gözlerini açtı ve bir cevap alacağıma inandığım için hevesle gözlerine baktım. " Cevabım hiçbir şeyi değiştirmeyecek, Efnan. Senin kızgınlığın geçmeyecek. Çünkü sen kinli birisin. Yaşanılanı unutmuyorsun sonucu ne olursa olsun. Bu yüzden yapma, neden vedasız gittiğimi öğrenmek sana hiçbir şey katmayacak. Birazcık inansam, " dedi hayal kırıklığı ile. " Bir şeylerin değişeceğine birazcık inansam bir dakika düşünmem söylerim. Ama biliyorum değişmeyecek, senin yüreğini benim cevaplarım değil sen soğutacaksın. Çünkü sen hep böyleydin. " Gözlerim dolu dolu baktım. Haklıydı, cevabı benim ona olan kırgınlığımı alıp götürmeyecekti. Ben kendi yüreğimi kendim soğutacaktım. Hep böyleydim zaten. Değil mi? Yutkundum ve hiçbir şey demeden arkamı döndüm. Karanlık sadece gökyüzüne çökmemiş gibiydi. Evlerin çatısına, arabalara, denize ama en çok, en çok benim gölgeme çökmüştü. ...

More details
WpActionLinkContent Guidelines