Kan Bağlayıcı

Kan Bağlayıcı

  • WpView
    Reads 44
  • WpVote
    Votes 2
  • WpPart
    Parts 6
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Mon, Jun 30, 2025
Lysandra'nın kulları olan vampirler, yüzyıllar boyunca miraslarını; ödedikleri bedeller, göze aldıkları fedakârlıklar ve bitmek bilmeyen savaşlarla ayakta tutmayı başardılar. Bir zamanlar türleri , insanlık için bir tehdit olarak görülüyordu. Varlıkları açığa çıktıktan sonra insanlar , onları yok etmek için Güneşin Çocukları'nı yarattı. Ama ortak sorunlar, eski düşmanları bile bir noktada aynı cepheye sürükledi. Günümüzde vampirler, insanlar ve Güneşin Çocukları arasında kırılgan bir barış ortamı vardı. Ama böylesi kırılgan bir denge sonsuza dek sürmezdi. Ethel, yıllardır kendi topluluğundan ve vampir sisteminden uzak, sadece klanı ile birlikte kendi inandığı şekilde yaşıyordu. Ta ki, Kan Bağlayıcıların ilki ve en güçlüsü olan Hemat'tan bir davet alıncaya dek. Romanya'ya dönüş bir seçenek değil, bir zorunluluktu. Hemat'ı sonsuza kadar reddedemezdi . Ama o topraklar, Ethel'ın geçmişiyle, başarısızlıklarıyla ve yarım kalmış hikâyelerle doluydu. Klan üyeleri onun neden uzak kalmayı tercih ettiğini bilmezken, geçmişinden eski bir dostun telefonu fikrini değiştirir. Ethel kendi türünün mirasına karşı oluşan tehditlere engel olabilecek mi? Yoksa geçmişinin ördüğü ağ, bu kez onu içine mi çekecek?
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Vampirler Arasında
  • ZÜMRÜT YEŞİLİ  (Meriç & Vera)
  • Vampir Dük'ün Karısı
  • ELEMENT VAMPIRES
  • Vampirin Cadısı • Volturi
  • aşk tutsağı
  • Kan ve Taht bxbxb
  • Kan Mührü
  • When Ravens Bleed - BL
  • CANAVARIN DA KALBİ VARMIŞ

Kalbim deli gibi hızlanırken korkuyla geriye adımladım , kaçmalıydım bu çocuğu görmeye dayanamıyordum. "Dur" göğsüm derin nefeslerim yüzünden inip kalkarken kafamı olumsuzca salladım. "Sakın kaçmaya kalkışma" demesiyle eğdiği kafasını yavaşça kaldırdı ve kızıl gözlerini bana sundu. Gözlerini görmemle dahada korkarken kafamı tekrar olumsuzca salladım kalbim deli gibi çarpıyordu ve soluklarım kulağımda yankılanıyordu. Arabamın kaportasından kalktığı an , dahada geriye adımladım ve üzerime bir adım atınca göğsüm dahada hızlı inip kalkmaya başladı. Kızıl gözleri göğüslerime kayınca dudağının kenarı yavaşça kıvrıldı ve gözleri tekrar gözlerime çıktı. Ağzındaki otu alıp serseri bir şekilde kenara sıktı ve adımları yavaşça üstüme gelmeye başladı kalbim göğsümü yarma pahasına atarken , geriye adımlamayı bıraktım ve arkamı dönüp koşmaya başladım. Asvalt yolda izimi kaybettiremeyeceğimi bildiğim için sık ağaçlı ormana daldım. Ağaçların arasından ay ışığının sayesinde görebildiğim kadar koşarken arada ayağım taşlara takılıyordu. "Sana kaçma demiştim!" ✴✴✴ Ölüm kadar güzel , öldüren kadar kötü ve kızıl gibi kanlı... Bu neyin hikayesiydi böyle... ●°•○°•● Yazar : Hülya ÇÖRTÜK Tüm hakları saklıdır

More details
WpActionLinkContent Guidelines