Unwanted Daughter

Sa isang maliit na baryo sa Bulacan, may batang babae na ang pangalan ay Aira. Bago pa man siya ipanganak, hindi na siya gusto ng tatay niya.

"Ayoko ng anak na babae," paulit-ulit niyang sinasabi tuwing nag-aaway sila ng nanay ni Aira. "Wala siyang silbi sa akin!"

Lumaki si Aira na laging malamig ang tingin at matitigas ang salita sa kanya. Habang yung ibang mga bata niyayakap ng tatay nila at tinuturuan, siya? Laging pinalalayo, pinapagalitan kahit sa maliliit na bagay.

Pero kahit ganun, hindi siya sumuko.

"Kaya ko 'to, kailangan ko lang mag-push," ang sabi niya sa sarili habang tinatapos ang assignment gamit yung kandila lang na ilaw. "One day, mapapatunayan ko sa kanya na mali siya."

Habang lumalaki siya, lalo siyang naging matalino at responsable. Nagtapos siya bilang valedictorian kahit halos wala silang gamit sa bahay. Ang nanay niya, si Aling Liza, ang laging nandiyan para sa kanya.

"Super proud ako sa'yo, anak," sabi ni Aling Liza habang pinupunasan ang luha sa graduation ni Aira.

Pero kahit sa araw ng tagumpay niya, hindi dumating yung tatay niya. Hindi man lang siya binati.

Dala ang sakit, umalis si Aira papuntang Maynila. Nag-college siya gamit scholarship. Nag-work sa araw, nag-aaral sa gabi. Walang reklamo, walang atrasan.

After a few years, naging successful na siyang architect. May sarili na siyang bahay, kotse, at firm. Balita sa baryo nila ang success niya, pero hindi siya agad bumalik.

Hanggang isang araw, tumawag ang nanay niya.

"Anak... may sakit na yung tatay mo. Gusto ka niyang makita."

Tahimik si Aira. Sa dami ng taon na hindi siya pinansin, ngayon lang siya hinahanap?

Pero kahit ganun, bumalik siya. Hindi para sa tatay niya, kundi para sa sarili niya.

Sa kaniyang pagbabalik makuha niya kaya Ang kaniyang nais na pagmmahal sa kaniyang ama o sakt ulit ng damdamin ang kaniyang makukuha.