Karanlığa Doğru

Aklı, kalbi, bedeni toprak altında yatan huzursuz bir ruha aitken, o, tüm bunları unutmak için kendisiyle savaşamayan bir genç kızdı. Bir kasım gününden sonra ömrüne çöken karanlığı aydınlatmaya çalışmıyordu bile, O'na kadar.
O, sanki ona bahşedilen bir armağandı.
Siyah ya da beyaz değildi. Anlaşılmıyordu, tanınmıyordu.
Ama karanlığın üstüne çekilen perdeleri açılıyor, yaralar ortaya çıkıyordu.
Kimse engel olamıyordu, fırtına durmuyordu. Sırlar açığa çıkıyordu, yavaş yavaş.