İz

"Bazı kayıplar zamanla hafiflemez... sadece daha derine gömülür."

Deniz için dünya Emre'nin son nefesiyle durdu. O günden sonra hiçbir sabah anlam kazanmadı, hiçbir takvim yaprağı ileriye çevrilmedi. İnsanlar 'geçer' dedi, 'zamanla unutulur'... Ama acının bir takvimi yoktu. Ve Deniz hiçbir zaman unutmak istemedi.

Bir gün, duvarları kırmaya niyetli biri beliriverdi hayatının ortasında.

Oktay.

Sakince geldi. Hiçbir şey talep etmeden, hiçbir şey vaat etmeden. Ne teselli aradı, ne direnç gösterdi. Sadece oradaydı. Ve varlığı, unutulmaya bırakılan her şeyin üzerini usulca kaldırmaya başladı.

Deniz bunu fark ettiğinde, her şey çoktan değişmeye başlamıştı.

Kaybın, sessizliğin ve geçmişle yüzleşmenin gölgesinde Deniz, kendiyle hesaplaşmak zorunda kalacak; Oktay'ın gelişiyle sadece kalbini değil, tüm hayatını yeniden sorgulayacağı bir yolculuğa adım atacak.
Ancak her yüzleşmenin bir bedeli vardır.