Dialing Destiny: +63 Unknown

Dialing Destiny: +63 Unknown

  • WpView
    Reads 3
  • WpVote
    Votes 0
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadOngoing<5 mins
WpMetadataNoticeLast published Sat, May 24, 2025
Prologue Jil believes in soft launches, silent kiligs, at aesthetic Instagram stories-pero hindi sa love at first sight. Hindi siya hopeless romantic. She's a high-functioning delulu with a plan. Laging poised, laging composed, kahit pa may sabog na inner monologue sa loob ng utak niya. Kaya naman nang makita niya si Win, isang foreigner na mukhang aksidenteng naligaw sa isang local rom-com set, she did what any rational, emotionally stable woman would do: tinago sa puso, at saka nag-shopping ng yogurt sa chiller. Pero hindi natapos doon. Isang naiwan na resibo. Isang cellphone number. Isang tindero sa convenience store na mukhang sidekick ni Kupido. At isang impulsive moment na hindi niya kayang pagsisihan. "Text ko kaya?" Mula sa isang simpleng "Hi, naiwan mo 'yung load receipt mo," nagsimula ang love story na hindi niya plinano. Hindi ito part ng vision board niya. Pero sa bawat reply ni Win-na charming, sincere, at may Tagalog na pa-cute accent-unti-unting natutunaw ang defenses ni Jil. Hindi ito love at first sight. Pero baka... fate at first text?
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • LOVE SCRIPT :Take One
  • Loving you is Unfair
  • TITLE: SHE SUCKS AT LOVE PROLOGUE
  • Jack Rheus And The Cheerful Heart - Victoria Amor
  • HE TRACKED HER SIGNAL, SHE STOLE HIS HEART
  • When NBSB fall Inlove
  • Pretending the Billionaire's Daughter
  • Loving The Sunset. (Hs-2nd Gen)
  • Hating, Loving Each Other - Jasmine Esperanza
  • "  Convenient Love Intentions "( gxg)

Prologue Malakas ang sigaw na gumecho sa maliit na film set ng mga estudyante. Hingal na hingal si Mika Dela Cruz habang nakatayo sa gilid, hawak ang script na parang tatlong beses nang nilamukos sa kaba. Pinapawisan siya kahit malamig ang aircon sa loob ng studio. "Assistant! Ano bang ginagawa mo?!" malamig na tinig ang umalingawngaw. Lumingon siya. At ayun-doon sa harap, nakatingin sa kanya si Adrian Velasco. Naka-itim na hoodie pa rin, seryoso ang tingin, parang wala nang mas tataas pa sa standards niya. Si Adrian. Ang stone-faced na campus director. At ang lalaking... ayaw niyang makita, pero siya ring dahilan kung bakit nanlalamig ang kamay at puso niya. "Bakit ang script nasa sahig na naman?" malamig nitong tanong. Napayuko si Mika at pinulot ang papel. "S-sorry! Nahulog lang kasi-" "Lagi ka na lang may sorry," singhal ni Adrian. Tapos biglang huminga nang malalim, umiwas ng tingin, at pinilit pigilan ang ngiti. "Pero..." Nagtagal ang tingin nila sa isa't isa. Saglit na katahimikan. Tila ba kahit ang crew ay naghintay sa susunod na mangyayari. "Bakit ba kasi siya? Bakit sa lahat ng tao, siya pa?" bulong ni Mika sa isip. Hindi niya alam kung paano nangyari. Isang simpleng pagkakamali lang noon-isang maling abot ng papel. At ngayon, heto siya: assistant ng pinakasupladong director sa buong campus. At sa hindi inaasahan, unti-unting nagsusulat sila ng script na hindi nila alam na magiging kanila.

More details
WpActionLinkContent Guidelines