HERŞEYİMSİN

Korhan Hocam?

Üzerinde beyaz polo yaka tişört ve siyah salaş pantolon vardı.

Polo yaka... yani resmen kaslarını davetkâr şekilde sergilemek için tasarlanmıştı. Adam sanki spor salonunda değil de tanrıların tapınağında şekillendirilmişti.

Onu süzdüğüm saniyelerde, göz göze geldik.

Kaşlarını önce hafifçe çattı - o sert, otoriter hali vardı ya...
Sonra yüzü yumuşadı.
Ve bana doğru yürümeye başladı.
'Hayır,' dedim içimden.
'Hayır, lütfen... yürüyüşünü bile bu kadar çekici yapma.'

Aramızda bir 5-6 adımlık mesafe vardı ama o adımlar gitgide yok oluyordu. Kalbim midemde, midem boğazımda, aklım nerede bilmiyorum.

Bu adamın altında olmak istiyordum.

Normalde hocalarımla böyle fantazi kurmam ama Korhan hoca çok ayrıydı...

Gerçi Korhan hocayla ilgili her kızın fantazi kurduğuna emindim.
Dokuzuncu sınıflardan okuldaki hocalara varana kadar herkes..

O bakışı, o sesi..

Ne olurdu yani bir kere sevişsek..
Bir kere ya.

____
Can sıkıntısından aklıma gelen bir fikir.
Bu kurguyu yazmak.

Bu kurguda sizlere birazcık içimi dökmek istiyorum. Hayatımdan ve hayallerimden bahsetmek...
Okuduğunuz kurgu biraz basit ve bazılarınıza saçma gelebilir ama her karakterin altında gerçeklikten esinlenilen bir hayat var. Hiçbiri boşuna yazılmış karakterler değil. Lütfen bunun bilincinde olarak okunuyunuz.

İyi olamayabilir şimdiden bilgilendireyim.

Yaş farkı ve +18 sahneler olacaktır.

Kurgumu ithaf etmek istediğim bir kişi veya özel bir şey yok...sadece içindeki ümitsizliğe kapılmış, kafasındaki sesleri susturamamış herkese adıyorum.

Bu kurgunun tüm hakları bana aittir.