POLİS KIZ

Ben Arya.
23 yaşındayım. O sabah üniformamı giyerken içimde tuhaf bir his vardı. Genelde sezgilerime güvenirim ama o günkü sessizlik, sanki evrenin bana fısıldadığı bir uyarıydı.

Devriye bitmişti. Evime dönmek üzere ekip otosundan indiğim anda arkamda bir gölge belirdi. Sonrasını net hatırlamıyorum. Belki bir anlık koku, belki iğne... Sadece karanlık.

Uyandığımda çıplak bir ampul tavandan sallanıyordu. Elleri kelepçelenmiş bir kadın bir köşede sessizce ağlıyordu. Ben de zincirlenmiştim. O an anladım... Artık ne bir polis memuruydum, ne de özgür bir insan. Sadece bir "ürün".
Ç
Beni satılığa çıkardılar. Maske takmış adamlar, karanlık gözlerle üzerimden fiyat biçtiler. O an içimden sadece bir cümle geçti:
"Hayatta kalacağım."

O gün beni o kalabalığın içinden biri aldı. Herkesin çekindiği, ismini fısıltıyla söylediği o adam...
Ares.
Yeraltı dünyasının kralı. Ve şimdi onun malıydım.

Ama ben savaşmayı bilen bir kadınım. Ve bu hikâyede kimse beni kurban olarak yazmayacak.

---