Kanla Sulanan Zambak

Bir varmış, bir yokmuş. Leydi gözünü açmış, lordlar yok olmuş. Şah bir oyun kurmuş, yanına vezir istemiş. Lakin savaş tanrısı gelmiş kurallar ölümle yazılmış. Bir zambak ise kanla sulanmış. Ölümün hazinesi bir lekede saklanmış ve kuzgunlar ile donatılmış. Şah bir adım öne çıkmış, vezir atı yemiş. Bir varmış, bir yokmuş. Küçük kız kanlı bir kemikle yazmış kendi kaderini. Evvel zaman içinde boyanmış karanlığa, kalbur saman içinde tanrılar tarafından süslenmiş. Tek tesellisi "Geçer elbet. " olmuş. Dere tepe ölüm gitmiş, sırtına ihanetin bıçağı saplanmış. Bir varmış, bir yokmuş. Leydi gözünü açmış lordlar yok olmuş...
Ve yemin etmiş karanlığın leydisi. Yer karanlığa bürünse de o kız çocuğunun intikamını almaya. Nihayet zambaklar açtığında savaş tanrısı ile kuzgunlara ölümlerden ölüm beğendirtmişler.