We've updated our Content Guidelines.
Review the latest guidelines to keep sharing stories safely.
Marry me, My Love

Marry me, My Love

  • WpView
    Reads 12
  • WpVote
    Votes 0
  • WpPart
    Parts 3
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Fri, May 30, 2025
WpInfo
Fiction
Action and Thriller
42 year old na lalaki na gusto ng magkaroon ng sariling pamilya. si Erick isang hotel resort owner. lahat ng kanyang mga kaibigan ay my sarili ng pamilya. Sumubok din naman sya tatlong beses nag propose sa mga exes nya pero sa tatlong yun walang pumayag. minalas ata sa lovelife? or karma na ang tawag dun? Isang gabi habang nag iinuman kasama ang mga kaibigan naglabas si erick ng hinanaing "Bakit ayaw nila mag settle sakin? gwapo naman ako mayaman " umiiyak na pagkakasabi sumagot ang isang kaibigan. "Baka karma mo na yan bro? remember nung bata bata pa tayo hahaha ang dami mong pinaiyak na babae" "may point ang sinabi mo, naisip ko bakit hindi ka humingi ng tawad sa mga nasaktan mo dati? samahan ka namin"wika ng isa pang kaibigan
All Rights Reserved
#95
kiss
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Tears of the Girl Named Sea (COMPLETED)
  • Sweetest Mistake
  • Were secretly in a relationship to a rich Boys
  • KARMA'S Appetite Series 1: Chef Krit  (COMPLETED)
  • My Husband Is Also My Professor
  • THEY BETRAYED ME(Freenbecky) 𝘾𝙊𝙈𝙋𝙇𝙀𝙏𝙀𝘿
  • Even So, She Bloomed
  • Almost Paradise
  • Love's Unfinished Symphony

TEARS OF THE GIRL NAMED SEA "Sigurado kana ba? Wala ng bawian ito anak." Tumango ako pagkatapos ay sinara ang malaking maleta. "Wala po Dad. Salamat sa lahat." "You don't need to say thank you, that's what parents do." Huminga ito ng malalim. "Sandali lang tatawagin ko ang Mommy mo para matulungan ka sa pagiimpake." Dumating ang araw ng pagalis ko, malungkot akong nagpaalam sa magulang ko. Napagdesisyunan kong hindi gamitin ang ebidensiya at hayaan na ang hukuman ang humusga. Hindi na rin ako nakaattend ng huling hearing dahil tumapat ito sa flight ko. ---------- "Ma'am you want coffee?" Napabalik ako sa kasalukuyan ng magtanong ang flight attendant. "No, thank you." Sagot ko. Napasandal ako sa kinauupuan at napakagat sa labi ng maalala ang naging desisyon ko. Pinagisipan ko itong mabuti, inaral ko ang posibleng epekto nang magiging desisyon ko. At dun nga pumasok sa isip ko na itigil ito. Ang dami nang nadamay, nasaktan dahil sa galit ko. Iba talaga kapag galit ka, wala kang makialam kung sino ang matamaan, hindi ko man lang naisip na may pamilya silang walang kinalaman ngunit nasasaktan. Ayoko nang baguhin ang buhay nila dahil sa pagkakamali na matagal na nilang pinagsisihan. Hindi ako Diyos para magpasya sa kaparusahan nila, kung Diyos nga nagpapatawad paano pa kaya ako. Masaya akong nakilala sila, lalo na si Lucas binago niya ang buhay ko. Marami siyang tinuro sakin, siguro kung hindi ko siya nakilala nandun parin ako sa point na hinahanap ang sarili ko. He became my life, my everything. I loved him so f*cking much at umaasa akong magkikita ulit kami pagdating ng panahon. Kung hindi man... mananatili siyang parte ng nakaraan ko na hinding hindi ko makakalimutan. ⚠WARNING: PLAGIARISM IS A CRIME

More details
WpActionLinkContent Guidelines