Küllerimle Yazdım Bu Defteri

Bu bir aşk hikayesi değil.
Bu, kendini sevilmeye zorlayan bir kadının, en sonunda kendini sevmeyi öğrenme hikayesi.
Hayal kırıklarıyla, yanlış kararlarla, sessiz cığlıklarla dolu bir yoldan geçtim.
Yeri geldi 'sevgi' diye şiddeti, ilgisizlik diye sadakati seçtim.
Kalbimi, değerimi hatta adımı bile unuttuğum zamanlar oldu.
Ama unuttuklarımın arasından çıkan bir ses vardı 'Bitti sanma burası yeniden başlama yerin'
Bu defter, kimsenin bilmediği gözyaşlarıyla, yalnız gecelerde edilen iç dualarla ve en çok da sustuklarımla yazıldı
Bu satırlarda pişmanlıklar var, evet ama her biri bir ders.
Her cümlede bir yanılgı, ama aynı zamanda bir uyanış var.
Ben küllerimle yazdım bu defteri.
Çünkü artık o küllerin altında bir ben daha var.
Kırılgan değil, yeniden doğmuş.
Sevilmek için değil, yaşamak için var olan bir kadın.