Kan ve Gül | +18

Ben Nevra Çeliker. Sizin gibi gül bahçelerinde büyümedim. Her ayak bastığım basamakta kan vardı, kendi kanım..."

Bir hiçken var oldum. Tüm hayatım ve yaşama amacım yıllarca süren intikam arzusundan ibaretti.
Yıllarca hiç ait olmadığım insanlara ailem dedim ve bu yol uğruna kendi kanımı döktüm. İntikam aldım ve yaşama sebebimi kaybettiğimi düşünürken yeni bir güneş doğdu sanki...

"Zirveye çıkmanın daha kolay bir yolu var aslında."

"Nedir?"

"Benim olman!" O kadar istekle söylemişti ki, kahveleri parlıyordu resmen. Yerimde dona kalmış ve bu kadar çekindiğim birisine ne cevap vereceğimi düşünüyordum. Patron oydu , onun için çalışıyor onunla birlikte savaşıyordum. Herşeyiyle mükemmel olan bu adamla benim olurum yoktu... Üstelik ben aşk hayatı değil sadece Var olmak istiyordum herkes gibi.

"Ataerkil bir ailede asla o koltuğa oturtmazlar beni." dedim çekinerek. Sesim o kadar kısık çıkmıştı ki, duyduğundan bile şübheliydim.

Aramızda neredeyse hiç mesafe yokken elini uzatarak yüzümü okşadı , ardından saçlarımı kulağımın arkasına sıkıştırdı. Yüzünü yakınlaştırdığında neredeyse hiç nefes almadığımı hissettim. Bu çekingen duruşumu farkettiğinde hafif gülümsedi. Alnıma yakınlaşarak iç çekerek öptü. İçimdeki duyguların tarifi bile olamazdı...

"Benimle birlikte o koltuğa oturacaksın. Tüm kuralların canı cehenneme! Ben seni istiyorum."

(18+ kurgudur. Bir sürü tetikleyici unsurlar bulunmaktadır.)