TANRIÇA

TANRIÇA

  • WpView
    LECTURAS 60,114
  • WpVote
    Votos 5,427
  • WpPart
    Partes 33
WpMetadataReadContinúa
WpMetadataNoticeÚltima publicación mié, ago 6, 2025
WpInfo
Ficción
Romance
Eve dönüşüm bir sürpriz olacak, annem, babam ve abim fazlasıyla şaşıracak ve sevineceklerdi. Onlara sıkıca sarılacak sonrasında annemin sıcak yemeklerini yiyecek, yatağımda huzurla uyuyacaktım. Planlarım bunlardı. Nereden bilebilirdim ki annemin ve babamın soğuk tenleriyle, atmayan nabızlarıyla karşılaşacağımı. Canım yandı. Canım anne ve babamın cesedini gördüğümde çok yandı. Katil... Onunla aynı evdeydim. Nefesi yakınımdaydı. Onu görmedim ama hissettim. Sonra karanlık çöktü. Uyandığımda bir not vardı yanımda: Saatlerce seni izledim. Yıllarca izleyebilirim. Çok güzelsin Tanrıça. O günden sonra hiçbir şey eskisi gibi olmadı. Her siyah gül, her not, her sessizlik beni biraz daha içine çekti. Her şey üzerime yıkılırken bir tek o sarsılmadı: Boran. Yeni hocam, yeni nefesim... Hayatım paramparça olmuşken, bana bakınca hâlâ beni görebilen tek insan. Ben artık sadece bir öğrenci değilim. Ben, av ve avcı arasındaki çizgide yürüyen bir hafızayım. Bir kadınım. Bir kız evlat. Bir tanığım. Ve belki... sıradaki kurbanım.
Todos los derechos reservados
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Illustration

Quizás también te guste

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Halısaha |texting
  • Vatan Uğruna
  • Sessiz Yemin
  • Karven

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

Más detalles
WpActionLinkPautas de Contenido