Story cover for Asfodel 313 by SuatErdogan
Asfodel 313
  • WpView
    Reads 39
  • WpVote
    Votes 60
  • WpPart
    Parts 1
  • WpHistory
    Time <5 mins
  • WpView
    Reads 39
  • WpVote
    Votes 60
  • WpPart
    Parts 1
  • WpHistory
    Time <5 mins
Ongoing, First published Jun 03, 2025
Her insan, hatırladığını sanır.
Oysa bazı anılar silinmez; çünkü hiç var olmamıştır.

Bu roman, hafızası sıfırlanmış bir kimliğin, adını hatırlamadan varlığını ispat etme savaşını anlatıyor.
Bir akademi... dışarıdan bakıldığında prestijli, içeri girildiğinde ürpertici.
Bir sistem... sorulara değil, sessizliğe değer veren.
Ve bir çiçek: Asfodel.
Ölümle yaşamın arasında, hafızanın kıyısında açan bir çiçek.

Bu hikâye, yalnızca bilimkurgu ya da karanlık akademi anlatısı değildir.
Bu, "ben kimim" sorusuna verilen en karanlık cevaplardan biridir.
313 sadece bir numara değil.
O, sisteme karşı ilk çatlağın, hafızasız bir devrimin başlangıcıdır.

Eğer bu sayfaları çevirmeye cesaret ettiysen, bir uyarı:
Gerçek her zaman kurtuluş değildir.
Bazen uyanmak, kabusun kendisidir.
All Rights Reserved
Sign up to add Asfodel 313 to your library and receive updates
or
#31macera
Content Guidelines
You may also like
You may also like
Slide 1 of 9
PREDATEL cover
BENİMSİN cover
Tenindeki Günah cover
Geçmişin karanlık izi  cover
KABUĞUNU KIRMAK cover
BİTTİ DERKEN...  / TEXTİNG cover
KAYAN YILDIZ cover
Ege'nin Yolu cover
Siyahın Dansı cover

PREDATEL

9 parts Ongoing Mature

"Diana koyun" dedi net bir ses ile. Tabağındaki eti bıçak ile parçaladı ve çatalı batırıp ağzına attı. "Diana, bizim ölen bebeğimizin ismi olacaktı. Çok güzel bir isimdir. Kullanmanızı isterim" dedi samimiyetsizce gülerek. O gün o bebeğe Diana ismi verildi. Cam gibi gözleri, kömür karası saçları vardı. Herkes onu masum ve neşeli bir kız olacak zannederdi. Güzelliği bile insanın içinde umut yeşertirdi. Bilmiyorlardı, o mavi gözler ileride acı ve kanın yansıması olacaktı Aileler öldükten sonra Diana Karahanlı aklıyla beraber insanlığını da gömmüştü. Artık o intikamdan başka hiçbir şey düşünmeyen bir katildi. Yıllar sonra ve düşman ailesinin oğlu çocukluk arkadaşı Andrei Volkov ile bir masada denk gelecekti. "Çocukken aynı deniz kenarında oynardık Andrei, elbet bir gün o denize mezarını dikeceğim. Deniz manzaralı mezarın olacak."