GERÇEK VE ÖTESİ

"MANYAK MISIN? YA DA DUR,RUH HASTASI MISIN?" dedi elimdeki kana bakarak.Ben hala sırıtıyordum.Sanırım gerçekten vampirdi.Yaklaşık on iki saniyedir elimden akan lezzetli kana bakıyordu."Hayır değilim."
Koltuğun yanına gelince kenarlığına oturdum.Elimi burnuna yaklaştırdım ve bekledim.Salak salak bana bakıyordu.Gözlerinin kırmızıya dönmesini ve bana saldırmasını bekledim."Hayırdır? Koklama yöntemiyle kesiği iyileştirmemi mi bekliyorsun?" dedi ciddi bir tavırla.Yakından dişleri...muhteşemdi!
"Yaaa! Senin şu an bana saldırman lazımdı! Ne bekliyorsun?" somurtuyordum ama bakışlarımı gözlerinden alamadım.Gerçekten ya vampirdi ya da robot.Bir insan nasıl bu kadar güzel bir şekilde ciddi bakabilirdi ki?
"Bu hikayede ruh hastası olan sensin ben değilim ufaklık."Göz kırptı!
"Tamam ben ruh hastası olabilirim ama değilim! Sen de değilsin biliyorum.Çünkü sen vampirsin.Ama merak etme sırrın mezara kadar benimle kalacak.Ya da dur! BENİ DÖNÜŞTÜRÜR MÜSÜN?" dedim gözlerine iyice yaklaşıp şirince bakmaya çalışarak.
Koltuğun kenarında öne doğru eğiliyordum ve her an düşebilirdim.Ne vardı yani kabul etseydi?
"Ne yani sen şimdi benim vampir olduğumu mu düşünüyorsun?" dedi gözlerini büyüterek.Düşünecek ne var canım basbayağı vampir işte.Ama nasıl kana karşı kendini tutmuştu anlamadım sanırım bağışıklık kazanmıştı.Vay,ben de dönüştüğümde böyle olmalıyım! Evet der gibi kafa salladım."Ne düşünmesi canım,basbayağı vampirsin işte.Bunda düşünecek ne var."