Between Us
- Reads 165
- Votes 6
- Parts 12
Complete Fri, Jun 6, 20251h 16m
Walang label, walang malinaw na simula, at walang malinaw na ending. Pero totoo siya - sa paraan na minsan lang mangyari sa buhay.
Ito 'yung kwento ng dalawang taong nagtagpo sa gitna ng katahimikan. Nagsimula sa isang simpleng chat, isang "Hi," isang wave. Walang balak, walang plano. Pero unti-unting naging safe space ang bawat mensahe. Naging parte ng gabi, ng araw, ng puso.
Pero tulad ng maraming kwento na hindi pinangalanan, unti-unti rin siyang nawala. Walang paliwanag. Walang paalam. Ghosting, ika nga - pero masakit pa rin kahit walang naging "kayo."
Ang masakit? Hindi mo alam kung may karapatan ka bang masaktan.
Pero sa kabila ng lahat, hindi ito kwento ng galit. Hindi rin ito kwento ng pagsisisi. Isa itong halos love story - puno ng what ifs, could have beens, at almosts.
Natutunan nilang magmahal nang tahimik. Masaktan nang walang kasalanan. At bumitaw nang may dignidad. Kasi minsan, kailangan mong piliin ang sarili mo - kahit mahal mo pa.
Years from now, baka magtagpo ulit sila. Isang sulyap. Isang ngiti. O baka wala na. Pero ang mahalaga, minsan, sa isang sandali ng buhay nila... naging totoo ang "between us."
At kahit hindi naging "tayo," naging sapat na rin.
All Rights Reserved
#570
labels
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
"OWNED BY THE PSYCHOPATH"
Hirap na hirap na umakyat si Annika na pumasok sa kanyang kwarto. Bigat na bigat ang kulay pink na gown niya... Debut niya ngayon, at pagkatapos ng mahabang gabi, pagod na pagod siyang nag tungo sa kwarto.. Napaupo siya sa kama, pero may ngiti sa labi-masaya siya dahil sa marangyang debut na inihanda ng kanyang mga magulang. Napansin niyang bukas ang veranda ng kanyang kwarto. Napakunot ang noo niya, pero alam niyang wala namang magtatangkang umakyat doon-mataas ang lugar at puno ng tauhan ng kanyang ama ang mansion, kibit balikat na nag tungo siya Doon at marahang isinara ang pinto ng veranda . Agad siyang humiga. "SA wakas 18 na ako..." bulong niya sa sarili, habang pinagmamasdan ang susi ng suite na regalo ng kanyang ama. Pinayagan na siya nitong mag-bukod, kahit tutol na tutol ang mommy niya.. Dahil sa pagod at antok, hindi nagtagal ay nakatulog na siya, iniwan ang magarbong gabi sa likod niya. Saglit palang Siyang nakatulog nang maalimpungatan si Annika. May naramdaman siyang kakaiba... parang may nakatitig sa kanya, parang may nagmamasid sa bawat galaw niya. Biglang may humaplos sa mukha niya-napadilat Siya dahil doon, mabilis siyang napabangon. "Who's there?!" napakalakas niyang bumulong, ngunit ang tanging sagot ay katahimikan. Luminga siya sa paligid, pero wala naman tao. Ang puso niya'y mabilis tumibok, parang may naririnig siyang mga yabag sa malayo. Napansin niya na bahagyang gumalaw ang kurtina sa veranda ng kanyang kwarto. Lumapit siya, dahan-dahang binuksan ang pinto... ngunit walang tao. Muli, nagkibit-balikat siya, sinusubukang patahimikin ang kaba. Saka bumulong sa sarili, halos pabulong, "Ang... weird... ."Complete
In The Place We Left Behind
Noon pa man, magkasabay na silang tumatakbo sa ulan, nagtatawanan sa ilalim ng araw, at nag-aaway sa gitna ng laro. Rivka and Elian - childhood best friends na parang araw at buwan. Hindi magkasundo sa lahat ng bagay, pero hindi rin mapaghiwalay. Pero habang lumalaki, nagbago ang lahat.Nawala ang mga tawanan. Tumigil ang mga chat. Hanggang sa naging alaala na lang ang "lagi." Years later, sa isang inter-school event, nagtagpo ulit sila - parehong iba, pero parehong dala pa rin ang mga alaala ng nakaraan. At doon nila napatunayan, na may mga damdaming kahit ilang taon mo itago, hindi talaga nawawala. Kasi paano mo kakalimutan ang taong kasama mo sa bawat "noon pa man"? At paano kung sa muli ninyong pagkikita, lahat ng "sana noon" ay biglang bumalik - sa panahon na hindi na kayo sigurado kung may "ngayon" pa? What We Never Said Sometimes, love doesn't need words. Minsan, sapat na 'yung mga alaala na ayaw lumimot.Complete
THE STORY OF THE SECOND FLOOR OF THE UNIVERSITY
"THE STORY OF THE SECOND FLOOR OF THE UNIVERSITY" Sa isang kilalang unibersidad na matagal nang naitatag, may isang lugar na bihirang napapansin-ang ikalawang palapag ng pinakamatandang gusali sa campus. Sa araw, isa lamang itong tahimik at lumaing bahagi ng paaralan, pero sa gabi... ibang kwento na ang umiiral. Matagal nang usap-usapan ng mga estudyante at guro ang mga kababalaghang nangyayari roon. May mga nawawalang tunog ng yapak kahit walang taong naroon, mga bintanang biglang bumubukas kahit walang hangin, at mga ilaw na nagkikislapan kahit patay na ang kuryente. Ngunit ang mas nakakakilabot-may mga estudyanteng umakyat doon at hindi na muling nakita. Ang iba nama'y bumaba na may basang-uniform kahit walang ulan, namumutla, at tulala-parang may nakita silang hindi kayang ipaliwanag. Pinagbabawal na ang pag-akyat sa ikalawang palapag, ngunit sa bawat henerasyon, may mga matitigas ang ulo-o sadyang curious-na sumusubok tuklasin ang misteryo. Ang hindi nila alam, ang lugar na iyon ay hindi basta lumang silid... ito ay isang bitag. Isang lugar kung saan naiipon ang matinding emosyon ng mga kaluluwang hindi matahimik-mga nawalan ng buhay, ng pag-asa, at ng pangarap sa mismong pader ng unibersidad na ito. At ngayong muli, isang bagong grupo ng estudyante ang napapadpad malapit sa katotohanan. Sa paglalakad nila papunta sa ikalawang palapag, mararamdaman nila ang malamig na hangin, ang biglang pagbagsak ng katahimikan, at ang mga matang hindi nila nakikita-pero ramdam na ramdam. Ito ang kwento ng mga lihim na hindi kayang tuldukan, ng katotohanang gustong itago, at ng isang lugar na dapat sana'y iniwan na sa lumipas na panahon. Ito ang The Story of the Second Floor of the University.
BEAT OF LIES (COMPLETED)
[UNEDITED] BEAT OF LIES - IVAN RIOS Story. Labag man sa kalooban ni Ariana na gawin ang inuutos ng kanyang Ama, ginawa niya pa rin. Naging sunod-sunuran siya dito. Kahit pa ang akitin ang Police General ng bansa. Pero paano kung sa halip na ang General ang akitin niya, siya ang naakit sa isang Police Captain Ivan Rios? Ano kaya ang kahahantungan ng pagsama niya sa isang lalaki na marami palang sekreto ang itinatago? "Tangina! ginagago mo ba 'ko?!" Malakas akong umintad sa nagngangalit niyang paghampas sa lamesang nasa kanyang harapan. Nanginginig ang kamay kong tinakpan ang aking mukha at umiyak ng umiyak. Pakiramdam ko wala ng pag-asa. We are trapped in him. I am trapped in him. "P-please... h-huwag mong sasaktan ang anak ko..." pagmamakaawa ko sa kanya. Wala akong nadinig mula sa kanya. Muli akong tumingin sa malaking screen sa aking harapan. Hindi ko mabasa ang reaksyon niya dahil sa maskarang nakatakip sa kanyang mukha. Tanging ang kanyang matatalim na mata lamang ang aking nakikita. "You know, I like beautiful girls. Nasabi ko naman sa'yo na maganda ka at gusto ko iyon." Marahas akong lumunok nang magdekwatro ito ng upo at humalukipkip. "You dissapoint me nang hindi mo nagawa ang gusto ko. Alam mo naman na nasa akin ang anak mo at kayang-kaya ko siyang.... hmmm... alam mo na." "P-please.... h-huwag ang anak ko..." "I'll give you a chance to make it up for me." Hindi ko man nakikita ang kanyang mukha pero alam kong nakangisi siya. Kinabahan ako sa balak niya. At tuluyan kong nahigit ang aking hininga sa mga salita na kanyang sinambit. "Have sex with me and you'll be forgiven...."Complete
DAMON VERGANZA
Prologue Si Amir Gonzales ay isang binatang namumuhay kasama ang kanyang ina at kapatid dahil ang kanyang ama ay unang namayapa sa mundo dahil sa sakit na cancer. Kahit mahirap ka kanilang buhay ay isa naman silang masayang pamilya na naninirahan sa di gaano ka lakihang bahay at sakto lang para sanila. At sa edad na 16 ay natutung mag trababo sa murang edad kasama ang kanyang kaibigan na si Lyle,kasama niya ito sa karenderyang pinasukan niya bilang waitress at taga hugas ng plato. At para maka tulong sa pangailangan nila sa bahay at para sa kapatid niyang nag aaral at sa ina niyang labada lang ang hanap buhay. Sa katunayan malayong malayo ang kanyang buhay sa binatang si Damon Zain Venganza dahil ito ang anak ng pinakayaman sa bansa nila at taga pag mana sa kompanya nila at sa mga ari-arian nila dahil isa sa maimpluwensya pamilya ang meron si Damon. At siya ang din ang naka takdang susunod na mamahala sa kanilang kompanya dahil hindi na ito kaya ng kanyang ama dahil may katandaan na ito. Pano kung mag tagpo ang kanilang mga mata? pano kung isang titig lang ng binata sakanya ay nahulog agad ito at agad siyang angkinin ng binata? Ano ang gagawin niya?
Love At First Crush
𝑇ℎ𝑖𝑠 𝑠𝑡𝑜𝑟𝑦 𝑖𝑠 𝑎 𝑡𝑒𝑒𝑛𝑓𝑖𝑐, 𝑒𝑛𝑡𝑟𝑦 𝑓𝑜𝑟 𝐽𝑢𝑛𝑒 𝑊𝑟𝑖𝑡𝑖𝑛𝑔 𝐶ℎ𝑎𝑙𝑙𝑒𝑛𝑔𝑒 𝑜𝑓 8𝐿𝑒𝑡𝑡𝑒𝑟𝑠... {Blurb...} - Naramdaman mo na bang magkagusto sa isang lalaki? Ano naman ang pakiramdam? Kilig na kilig overload ba? Puno nang curiosity si Jesshanna tungkol sa bagay na ito. Palibhasa, since birth, hindi pa siya nakaramdam ng pagkagusto. Minsan ay nainggit pa siya sa kaibigan niyang may pinagpapantasyahan na lalaki. Kaya tamang panoonod nalang ang ferson at hinihiling na sana magkaroon rin siya ng Prince Charming. Hanggang sa isang araw ay hindi niya inaasahan na makilala ang bagong transferee sa section Rubia. Aba, isang titigan lang ay tumigil na agad ang buong mundo ng dalaga. Tabihan ka ba naman sa flag raising ceremony ng isang Earl Paul Enriquez Moon-Ang may lahing k-pop mula sa korea. Na nuknukan ng kagwapuhan at ka-hot. Idagdag pa ang nakakamatay na ngiti kapag ningitian ka niya siguradong mahihimatay ka sa kilig. Na crush siya sa lalaki. At hindi naman niya inaasahan na na-love at first sight naman pala ito sa kanya. Kaya, inspired na ang ferson. Hindi na maiinggit ang Desney Princess. Pero paano naman kung ang lalaking nagugustuhan niya ay ang magdadala sa kanya sa katotoohan tungkol sa pagkatao niya? Katotohanan na sana'y hindi nalang niya nalaman. At katotohanan na mag-iwan ng sakit sa kanyang puso. Magkakaroon pa kaya ng happy ever after ang lovestory sa lalaking first crush niya? O a happy never after nang malamang kapatid niya pala si Earl Paul. Date Written: June 01, 2024 Date Finished: July 15, 2024 ©Alright Reserved @Princess JeeComplete
Cupid Lies
PROLOGUE Maraming naniniwala kay Kupido. Si Kupido na tagapana daw ng dalawang tao na nararapat makaramdam ng magic sa isa't-isa. Ang nga naniniwala sa kanya ay yung mga tagapagtaguyod ng forever at ng pag-ibig na sa wattpad mo lamang mahahanap. Yung mga tipong, nagkagusto si Bad Boy kay Nerd o yung nabubully pala ang pinakamayamang estudyante sa paaralan. Mga kathang-isip na patuloy na pinapaasang mabuti ang mga desperadong makahanap ng tunay na pag-ibig. Sa aking palagay ay walang ganon. Para sa akin, si Kupido ay nabuo lamang ng sa gayon ay may representative ang mga hopeless romantic. Isa lamang siyang karakter sa ating imahinasyon na patuloy tayong paaasahin. Ang bawat matipuhan nyang panain ay may mga pagdadaanang pagsubok. Hanggang sa may masaktan na. Ang unang sumuko ang talunan. Kaya kapag pinaniwala ka ni Kupido na Love is Freedon from Hate and Sorrow, magisip-isip ka na. Kasi malay mo diba, baka naman nagsisinungaling sya. AN: Project namin to na naisipan ko lang i-share.Complete
📖 BOOK 5: RAYS OF HOPE ✨🌻
Si Hoseok, ang tinaguriang "sunshine" ng BTS, ay laging nakikita ng mundo bilang masayahin, puno ng sigla, at liwanag. Ngunit sa likod ng matamis na ngiti ay may mga bigat na hindi madaling dalhin-pressure bilang idol, pagod na hindi maipakita, at takot na baka isang araw ay mawala ang kanyang kislap. Dumating si Mia, isang simpleng street photographer na may kakaibang mata para sa ganda ng mundo. Para sa kanya, hindi kailangan ng ilaw o engrandeng eksena para makita ang totoong emosyon-dahil sa isang simpleng kuha, nahuhuli niya ang raw beauty of life. Mula sa mga simpleng lakad sa café na puno ng sunflowers hanggang sa mga mahahalagang alaala sa ilalim ng mga bituin, natutunan nilang hindi lang litrato ang nakakakulong ng isang sandali-pati puso ay kayang mag-ingat ng mga alaala ng saya, sakit, at pagmamahal. Ngunit nang kumalat ang litrato nila online, si Mia ay naging biktima ng matinding batikos, at kinailangan nilang harapin ang unos nang magkasama. 👉 "Please don't misunderstand. She's someone precious to me." - Hoseok Sa kabila ng luha at pagsubok, pinili nilang ipaglaban ang isa't isa. At sa huli, sa gitna ng isang engrandeng concert, lumabas ang mga kuha ni Mia-hindi ng isang idol o superstar, kundi ng isang simpleng taong masaya, totoo, at puno ng pag-asa. 🌻✨ Rays of Hope ay isang kwento ng pag-ibig at pag-asa-na nagtuturo na ang tunay na liwanag ay hindi lamang matatagpuan sa spotlight, kundi sa taong handang manatili at magmahal sa kabila ng lahat.Complete
Hirap na hirap na umakyat si Annika na pumasok sa kanyang kwarto. Bigat na bigat ang kulay pink na gown niya... Debut niya ngayon, at pagkatapos ng mahabang gabi, pagod na pagod siyang nag tungo sa kwarto.. Napaupo siya sa kama, pero may ngiti sa labi-masaya siya dahil sa marangyang debut na inihanda ng kanyang mga magulang. Napansin niyang bukas ang veranda ng kanyang kwarto. Napakunot ang noo niya, pero alam niyang wala namang magtatangkang umakyat doon-mataas ang lugar at puno ng tauhan ng kanyang ama ang mansion, kibit balikat na nag tungo siya Doon at marahang isinara ang pinto ng veranda . Agad siyang humiga. "SA wakas 18 na ako..." bulong niya sa sarili, habang pinagmamasdan ang susi ng suite na regalo ng kanyang ama. Pinayagan na siya nitong mag-bukod, kahit tutol na tutol ang mommy niya.. Dahil sa pagod at antok, hindi nagtagal ay nakatulog na siya, iniwan ang magarbong gabi sa likod niya. Saglit palang Siyang nakatulog nang maalimpungatan si Annika. May naramdaman siyang kakaiba... parang may nakatitig sa kanya, parang may nagmamasid sa bawat galaw niya. Biglang may humaplos sa mukha niya-napadilat Siya dahil doon, mabilis siyang napabangon. "Who's there?!" napakalakas niyang bumulong, ngunit ang tanging sagot ay katahimikan. Luminga siya sa paligid, pero wala naman tao. Ang puso niya'y mabilis tumibok, parang may naririnig siyang mga yabag sa malayo. Napansin niya na bahagyang gumalaw ang kurtina sa veranda ng kanyang kwarto. Lumapit siya, dahan-dahang binuksan ang pinto... ngunit walang tao. Muli, nagkibit-balikat siya, sinusubukang patahimikin ang kaba. Saka bumulong sa sarili, halos pabulong, "Ang... weird... ."
More detailsContent Guidelines