SENSİZ BİR AN

SENSİZ BİR AN

Leituras 38,916
Votos 1,263
Capítulos 30

Em andamento

Última atualização qua, mar 25, 2026

aşk berdel evlilik intikam nefret

Suçu üzerine alan Dila ve abisine yapılanın hesabını sormaya yemin biçen Mirza Aksoy.

Todos os Direitos Reservados

Junte-se a maior comunidade de histórias do mundoTenha recomendações personalizadas, guarde as suas histórias favoritas na sua biblioteca e comente e vote para expandir a sua comunidade.

Talvez você também goste

Leyla'ya Veda
"Bana bak! Gözlerime bak Allah'ın cezası. Hakettim mi?.....O kadar acıyı eğer hakettiğim gerçekten düşünüyorsan.... Hakkımı helal ederim sana.." İçimde yıllardır tuttuğum her şeyi haykırmak istiyordum yüzüne ama değmezdi. Bu adam için bağırmaya bile değmezdi artık. Nasıl olabilirdide bir zamanlar deli gibi aşık olduğu adama şimdi bu kadar büyük bir nefret besleye bilirdi. Adamın gözlerindeyse belkide hiç görmediği duygular vardı. Pişmanlık, acı, özlem. Bu zamana kadar bir kere bile görmemişti bu duyguları onda, ilk kez görüyordu göz yaşlarını. Ama artık geçti hemde çok geçti. Artık onu seven onun için ölen Leyla'ya Veda ediyordu. ••••• Kör geceler yine Leylam.. İstesem de sana gelemem,İstesem de sana gelemem Leylam, kalbini yeniden delemem. Ölüm bir kere yenmişken bizi, ikinci kez beni yenemez Biliyorum Leylam biliyorum, seven bir daha sevemez...
𝖢𝖠𝖭𝖧𝖨𝖱𝖠Ş •𝖣İ𝖫𝖣𝖠𝖱•(AŞİRET +18) DÜZENLENİYOR....
"O silahı elinden indir!" dediğimde, yan duran vücudunu ağır ağır bana doğru çevirdi ama o silah abimin alnına daha da bastırıldı. Yüzündeki sinsi tebessüm meydandaki herkesin yüreğini sıkıştırıyordu. "Yoksa?" diye soruşu, meydandaki bütün insanları endişelendirmeye yeterdi. Kalabalığın nefesi bir anlığına tutulmuş gibiydi. Çenemi herkesin inadına dikleştirip, gözlerimi onunkilere kilitledim. "Yoksa sana yemin olsun! Bu meydanı kanınla yıkarım!" diye bağırdım. Sözlerim gökyüzüne çarpıp geri indi, meydanda taş kesilmiş onlarca insanın üzerinde yankılandı. "Efsun!" diyen abime bakmadım. Gözlerim, kanla kaplanmış yüzüne kayacak olursa gardımın düşeceğini biliyordum. Onun bitap nefesi bile içimdeki öfkenin dengesini bozabilirdi. "Demek kanım ile yıkarsın ha!" dediğinde, fısıltısı bile meydanı inletti. Sanki rüzgar, sesi alıp bütün taş sokaklara taşıdı. Kalabalık tek bir ağızdan derin bir nefes aldı, kimse kıpırdamaya cesaret edemedi. "Azad ağa, yaparım bilirsin! Bu seni ilk vuruşum olmaz!" deyişimin ardından kaşları çatıldı. Çelik gibi bakan gözleri bir anlığına karardı. O an kalabalıktan birkaç kişi korkuyla geriye doğru koştu; ayak sesleri taş zeminde yankılandı. Koskoca Mardin! Her taşında kanın, her sokağında intikamın yankılandığı o şehir... En iyi o bilirdi; yıllar önce nasıl AZAD KARAASLAN'ı gözümü bile kırpmadan vurduğumu. O gün güneş batmamıştı sanki, Mardin yasa bürünürken Diyarbakır'da zılgıtlar eşliğinde birçok kapıda düğün yapılmıştı. Gözyaşı ile kahkaha aynı anda yükselmişti gökyüzüne. Ben, EFSUN ŞANLI... Yıllar önce babamın kanını akıtan adamın kanını bu meydanda dökmüştüm. Zerre korkmadan, zerre aşkımı aklıma getirmeden. O an kalbimde ne kadınlık ne merhamet kalmıştı; sadece intikamın soğuk ve keskin tadı vardı.
Concluída
KARADAĞLI
Bahar, bir anlaşmanın ucunda hayatta kalmaya çalışıyordu. Yiğit ise, hayatın tüm kurallarını kanla yazan, kalbi buza kesmiş bir hükümdardı. Onun dünyası lüksün ve sınırsız gücün gölgesindeydi. Bahar'ın dünyası ise alın teri, yokluk ve yetimhanenin zorlu anılarıyla örülüydü. Onları bir araya getiren tek şey, Yiğit Karadağlı'nın düşmanlarına karşı kurduğu kusursuz intikam planıydı. Bahar, bu tehlikeli oyunun en zayıf ama en inatçı piyonuydu. Zoraki bir sözleşme, tehlikeli bir yakınlaşma. Bahar, Yiğit'in acımasızlığını gördü; bir an bile tereddüt etmeden insanları cehenneme gönderebilecek kadar vicdansızdı. Ancak aynı zamanda, o buzdan adamın en derin yaralarını örten o maskenin altındaki yalnızlığı da fark etti. O, bir yandan Yiğit'in ölümcül tehditlerinden korkarken, bir yandan da kendi ahlakını ve kimliğini korumak için amansızca savaşıyordu. Yiğit ise, hayatında ilk kez kontrol edemediği bir güce sahipti: Bahar'ın zekâsına, keskin diline ve o zorlu geçmişine rağmen yıkılmayan ruhuna karşı duyduğu bastırılmaz bir merak. Peki, kanın ve intikamın hüküm sürdüğü bu karanlık labirentte, Bahar bir sığınak bulabilecek miydi? Yoksa Yiğit'in ona duyduğu o tehlikeli saplantı, her ikisinin de sonu mu olacaktı? Bu, bir hayatta kalma hikayesidir. Bu, en karanlık gölgede filizlenen zoraki bir aşkın hikayesidir. #Tehlike 1. 11.12.2025 #Korku 1. 17.12.2025
AMARİS
arkadaşlarına bir gece dışarı çıktın bir partide işleri birbirine katip kaçtıktan sonra yolda yürürken yaralı bir adam görüyorsunuz arkadaşınız adamdaki kanları görünce korkudan geri çekilecekken yanlışlıkla bir ses cikartiyor sonradan kaçmaya çalışacagiz derken kaçırılıp türlü olaylarla yüzyüze kalıyorsunuz
KADERİN ŞEHRİ
Asmin Mardinin tanınmış ağalarından olan Hazarla birbirilerini seviyordu. Asminin üvey kız kardeşi Dicle de Hazara aşık olursa ve Asminin yerine onunla evlenirse.... Aksion dolu kitapımıza hoş geldiniz...
Concluída
Virane Kelebek [Berdel]
Yazgıya atılan düğümün hikayesi... Zinar Aşiretinin ağası Viran Zinar, Sipanların büyük torunu Afşin'i isteyecek zannederlerken asıl isteyeceği kişi, kuzeni Nalin Sipan'dır. Fakat Nalin bu evliliği onaylamaz ama kader ağlarını çoktan örmüştür.
Taş Konak
Bazı kapılar bir kez açıldığında artık geri dönüş yoktur. Rüveyda için o kapı, Taş Konak'ın ağır demir kapısıydı. Bir anda kendini yabancı bir dünyanın ortasında buldu. Kuralları başkalarının koyduğu, sessizliğin bile bir anlam taşıdığı bir dünyanın... Ve o dünyanın merkezinde bir adam vardı. Rıdvan. Sert, suskun ve herkesin saygı duyduğu kadar korktuğu bir adam. Onun dünyasına giren kolay kolay çıkamazdı. Taş duvarların ardında saklanan sırlar, geçmişten gelen gölgeler ve bitmeyen hesaplaşmalar arasında Rüveyda kendini hiç beklemediği bir mücadelenin içinde buldu. Ama bazen en büyük savaşlar, iki insanın kalbi arasında olur. Ve bazı konaklar... Sadece taşlardan yapılmaz. Onları ayakta tutan şey sırlardır. ♪♪♪
KARANLIK DİYAR
"Dikilme baş ucumda ula!" "Ben senle aynı yatağa yatmam ya çık yataktan sen aşağıda yat" "Ulan ayağa kalkarsam farklı dille konuşurum dellendirmeyesun beni!"
Kalbe Zarar
Annesi ile küçük bir köyde yaşayan 17 yaşında Arin, bir gün annesini bir yangında kaybeder ve bir başına kalır. Köylü kızı evlendirmeye karar verir. Ağalardan birisi kızın yaşlı bir adamla evlenmesine göz yumamaz ve oğlu ile evlendirir. Kapak tasarımı @paralevm
Concluída
Yıkılan Hayallerin Ardında
Gülşah, 17 yaşında annesini kaybettikten sonra babasının başka bir kadınla evlenmesiyle Ankara'dan İstanbul'a, abisinin yanına gider. Ancak 80 darbesi her şeyi altüst eder. Abisi tutuklanır, Gülşah kardeşini de alarak yeniden babasının kapısına dönmek zorunda kalır. O kapı bir daha açılmaz. Kabul görmeyen iki kardeş için hayatta kalmak artık bir tercih değil, zorunluluktur. Mahalle baskısı, suskunluklar ve mecburiyetler Gülşah'ı, Iraz Fazlıoğlu ile evliliğe sürükler. Ama evlilik, onun mücadelesinin sonu değil; belki de asıl başlangıcıdır. 1980 Türkiye'sinde geçen bu mahalle hikâyesi, bir genç kızın ayakta kalma savaşını anlatıyor. Bu kitap herkes için değildir. Şiddet, travma ve yoğun dram içermektedir. Okuyacakların bunu dikkate alması tavsiye edilir.

"Bana bak! Gözlerime bak Allah'ın cezası. Hakettim mi?.....O kadar acıyı eğer hakettiğim gerçekten düşünüyorsan.... Hakkımı helal ederim sana.." İçimde yıllardır tuttuğum her şeyi haykırmak istiyordum yüzüne ama değmezdi. Bu adam için bağırmaya bile değmezdi artık. Nasıl olabilirdide bir zamanlar deli gibi aşık olduğu adama şimdi bu kadar büyük bir nefret besleye bilirdi. Adamın gözlerindeyse belkide hiç görmediği duygular vardı. Pişmanlık, acı, özlem. Bu zamana kadar bir kere bile görmemişti bu duyguları onda, ilk kez görüyordu göz yaşlarını. Ama artık geçti hemde çok geçti. Artık onu seven onun için ölen Leyla'ya Veda ediyordu. ••••• Kör geceler yine Leylam.. İstesem de sana gelemem,İstesem de sana gelemem Leylam, kalbini yeniden delemem. Ölüm bir kere yenmişken bizi, ikinci kez beni yenemez Biliyorum Leylam biliyorum, seven bir daha sevemez...

Diretrizes de Conteúdo