Paris'te Sİyah Martılar

''Hiç bir şey için geç kalmak istemiyorum. Bir kere o hatayı yaptım berbat hissettiriyor.''
''Kalbin kırılmış .'' dedim mırıldanarak.''Çok kırılmışsın.''
''Seni terk mi etti ?''diye sordum acısını geçirme isteğini derinlerde hissediyordum.
''Herkesi terk etti.Öldü.Galiba bunun için onu suçlayamam.''
''Ah ,üzgünüm.Hem senin için hem onun için.''
''Komik olan ne biliyor musun ? Sadece bana gülümsedi ve ben ona aşık oldum altı yıl boyunca .Altı yıl.''Gülümsediğini görebiliyordum ama bu gülümsemenin arkasında saf bir acı vardı.Ve en az onun kadar saf bir aşk.
''Ben altı sene sonra seni seviyorum demek için hazırdım ama o ölmüştü .Demek ki ne kadar duymak istemiyorsa artık.''
''Öyle söyleme .'' dedim istemsizce elim eline giderken.
''Bu yüzden ilk tanıştığımız gün sana güzel olduğunu söyledim.Bunu söylemek için bekleseydim doğru zamanı arasaydım sen giderdin ve ben yine geç kalırdım.Yine...Sevdiğim şeyleri kaybetmek istemiyorum ama karşımda ''zaman ''gibi büyük bir düşman varken zor oluyor.''
''İlk kez '' dedim ''Galiba geç kalmadın.''
''Ne için ?'' diye sordu.
''Bizim için.Ya da her ne olacaksa onun için.''
Gülüyordu .Ama yüzüme bakmadan.Kafamı hafifçe kaldırdığımda onları gördüm :Uçuşan siyah martıları.