ALYA ~ DÜZENLENİYOR

"Ben hayatta kalmıştım. Ama yaşamak, hâlâ öğrenmem gereken bir şeydi."

Bir insan kendini hiç mi değerli hissetmez?
Sanki varlığı, başkalarının yokluğuna denk düşen bir suskunlukmuş gibi...
Kendi gölgesine bile yük gibi gelir bazen; adını fısıldayan rüzgâr bile onu çağırmaz.
Bir kalabalığın ortasında bile görünmez olur; sanki sesi, dünyanın yankısız boşluğuna karışmış gibi...
Gözlerine baktığında bile kendini göremediği anlar vardır; o anlarda yürek, kendi atışını bile duymaktan utanır.
İnsan, en çok kendine yabancılaşınca değerini unutur;
Ve işte o zaman, kendini sevmek bile bir lüks, bir mucize olur.

"Sonbaharda savrulan bir yaprak gibi... Nereye ait olduğunu bilmeden , rüzgarın götürdüğü yere sürüklenmek."
Alya, daha 17'sinde... Ailesinden hiç sevgi görmemiş, sadece acıyı tanımış bir kız. Ama bir gece çalan kapıyla hayatı sonsuza dek değişir.
Polislerin ağzından çıkan tek bir cümleyle: "Alya Öztürk sen bu ailenin kızı değilsin."
Geçmişi bir yalan, kimliği bir sır ve kalbi kırıklarla dolu... Alya artık gerçeğin peşinde, ama o gerçek yalnızca geçmişini değil geleceğinide belirleyecek.
ALYA İÇİMİZİ ISITAN BİR KİMLİK ARAYIŞI, KAYBOLMUŞLUK VE YENİDEN VAR OLMA HİKAYESİ.