NEGATİVE

İnsan kendini unutur mu? Bir sabah, boğazına dayanan geçmişin paslı bıçağıyla uyanırsın. İçinde suskun duran yanıcı madde çatırdamaya başlar. Ne annesinin sesi kalır kulağında, gözlerinde öldüğü adamın nefesi.
Ayna bile yüzünü tanımazken, içindeki ses fısıldar:
"Bu dünya sana mezar olmadan önce, sen onu yak." Kalbini hâlâ hissedebildiğinde, hâlâ, mezar taşı gibi duran o ismi, her gece kazıdı duvarlara - tırnaklarıyla. Dudaklarının kenarında bir çakmak bekler. Ona bakınca yanmak değil, küle dönmek istedi.