Son Bahar

"Aster çiçeği," diye mırıldandı yüzüme bakmadan. "Viktorya döneminde sessiz sevgi anlamı taşırdı...normalde ise zerafeti ve vedayı sembolize eder. Tıpkı ondan geriye kalan şeyler gibi; büyük bir veda, ve bir çerçeveye hapsolmuş bir zerafet." Konuşmasını bitirdiğinde elindeki çiçeği yapraklarını koparan elleri de usulca durulmuştu, tek bir yaprak kalmamıştı.

Bir çiçeğin ölümü hep başka bir çiçeğin doğuşuna işarettir; onun ölümü, yüzünde hiç solmayacak o gülüşten olsa gerek, yeni bir doğuşu değil, büyük bir karanlığı temsil ediyordu.

Belki de o karanlık bizdik, ve aramızdaki tek ışık oydu.