Deva'ya Vuslat

Deva...
Adımı layığıyla taşıdığımı hiç düşünmedim.Bazıların yaralarına merhem olmayı beceremedim,kalplerde ki acıları...hiç olmazsa bile kendi acımı dindiremedim.
Ailem beni bırakıp uzaklara gitmişti şuan ise dayım ile beraberdim.Bana iyi gelen biriydi ama içinde bulunduğum gerici ortam beni rahatsız etmişti.Peki neden?
Burada ismini bilmediğim adamlar tarafından gözetliyor olmam mı?
Yoksa herkeste olan o suskunluk ve çeldirici duruşlar mı?
Bence ikiside.Sonuçta kapıların ardında kalan yine benim.Bu andan itibaren bazı olayların ters gideceğini idrak edememiştim.
Ama onca kaosun sonunda yine burdayım,bırakıldığım yerde...

~Deva