ZEMHERİ

Zemheri; en soğuk, en karanlık kış gününün adıdır. Toprağın donduğu, rüzgarın kemiklere işlediği, umudun kırıldığı vakitlerin adıdır. İnsan ruhunun en derin yaralarını açtığı, acının ve kaybın sarmalında savrulduğu anların simgesidir. Zemheri, yalnızca doğanın değil, kaderin de en acımasız yüzüdür; varoluşun sınandığı, insanın kendi karanlığında boğulup ya da yeniden doğduğu ölüm-kalım eşiklerinden biridir. Bu kelime, ölüme yakın olan ama aynı zamanda yeniden dirilmeyi vaat eden, derinlerde saklı bir gizemin ismidir. Zemheri, karanlığın içindeki sarsılmaz bir ışığın, soğuğun ardından gelecek hayatın sessiz müjdecisidir.