Karma
- Reads 43
- Votes 15
- Parts 12
Ongoing1h 43m
Last published Mon, Aug 24, 2026
Tagskryminal
Seria brutalnych morderstw, których nikt nie traktuje poważnie. Ofiarami są mężczyźni z marginesu: przemocowcy, alkoholicy, ludzie, których śmierć nie wzbudza większego poruszenia. Jednak wszystkie zbrodnie łączy jeden makabryczny szczegół: zmasakrowane genitalia, za każdym razem w inny sposób. Media szybko nadają sprawcy przydomek „Karma", sugerując, że to krwawa kara za ich czyny.
Komisarz Mirska, stojąca o krok od zawieszenia, przejmuje sprawę, która początkowo wydaje się ślepą uliczką. Sytuacja komplikuje się, gdy tajemniczy łowca nagród proponuje jej współpracę. Wkrótce okazuje się, że za pozornie niewielkim śledztwem kryje się coś znacznie większego.
Czy wspólnie odkryją, kim jest Karma... zanim sami staną się częścią tej gry?
All Rights Reserved
#2
kryminal
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Po drugiej stronie
"Przychodziła tu ostatnio często, kiedy nie mogła spać - widok nocnego nieba ją uspokajał. Mimo że miała już trzynaście lat, wolała nie wspominać rodzicom o swoich nocnych wycieczkach. Wpatrzyła się w księżyc, który tej nocy był wyjątkowo jasny. Powoli chował się za wierzchołkami gór, które otaczały niewielką wioskę. Nagle na tle księżyca zauważyła postać. Cień wyjrzał zza skały tylko na chwilę, lecz ona była pewna, że go widziała. Narastająca powoli ciekawość rozbudziła wyobraźnię i dziewczynka zyskała pewność, że już nie zaśnie. Ześlizgnęła się cichutko z dachu i ruszyła piaskową dróżką wijącą się pomiędzy domami. Wiedziała, że nie powinna opuszczać wioski nocą, ale coś ją ciągnęło." "Po chwili mrok stracił gęstość i zobaczyła, jak kamienne bloki oddalają się od siebie i znowu zamykają, tworząc niewielką jaskinię. Malutkie szczelinki w skale doprowadzały do jej wnętrza światło księżyca. Na środku sali tliło się niewielkie ognisko. Dziewczynka ostrożnie przykucnęła przy ogniu i wyciągnęła zmarznięte ręce. Nie zdążyła się zastanowić, kto go rozpalił. Rozmyślenia przerwał jej zimny głos rozchodzący się po jaskini. - Czekałem na ciebie, Analiz. Dziewczynka poczuła, że może mieć kłopoty."Complete
Lore Gothica PL
Fantastyczny splot zdarzeń sprawia, że Sara - zwyczajna dziewczyna pracująca w korporacji - zostaje wciągnięta w świat wampirów, magii i pradawnych rytuałów. To historia osadzona tuż obok naszej codzienności, a jednocześnie wymykająca się wszelkim konwenansom. Na kartach tej powieści stawiam kilka pytań, które - mam nadzieję - zostawią Cię z własnymi odpowiedziami: Gdzie kończy się troska, a zaczyna manipulacja? Czy relacje z wieloma osobami mogą być prawdziwe i szczere? Czym jest zdrada? Czy można prowadzić dwa zupełnie różne życia jednocześnie? Czym jest przeznaczenie - i czy może istnieć w parze z wolną wolą? A wreszcie: czy wieczność to dar, czy przekleństwo? Lore Gothica to romans, w którym cielesność odgrywa ważną rolę - nie jako pretekst, lecz język mówiący o bliskości, pragnieniu i prawdzie o bohaterach. Nie nazwałabym go „smutem", choć nie zabraknie tu obrazowych, intensywnych scen. Jeśli intrygują Cię takie pytania i lubisz historie, w których magia splata się z codziennością, zapraszam Cię do lektury. Nowe części ukazują się w każdą sobotę wieczorem. Zapraszam. LL
Fatum
Konstancyja urodziła się, gdy jej rodzice dopiero co ślub wzięli. Jej matula młodziutka szlachcianka, która nie zdolna była wrócić do domu. Ojczulek natomiast niezwykle gwałtowny ataman kozacki. Długo niezgodni w wielu kwestiach, ale oboje kochali swą pierworodną córę nad życie. Na Rusi jednak gwałtowne zmiany zachodziły, Tatrzy się krzątali jak na swoim, a między Kozakami do różnić dochodziło i było niebezpiecznie. Sam ataman Jurko Bohun zaczął się zamartwiać o sytuację, a zwłaszcza o córę, synków i żonę. Konstancyja Bohunówna dorastała w przeczuciu, że ma potrafić zadbać o siebie i młodszych braci, dlatego wyrosła z niej stepowa piękność o buntowniczej duszy. Niejeden chciałby ten kwiat powziąć, a niektórzy i pokory nauczyć. Ona jednak niechętna unikała miłowania. Jeno wystarczyło, by poznała odpowiedniego, a jej serce rwało się do kochania. Tak samo było ze sercem młodego Lacha, który spotkał Konstancyję, gdy był w drodze na Kijów z poselstwem królewskim. Niespotykana przychylność losu krzyżowała ich drogi raz po raz, nie zamierzając ich rozdzielić.
cacoëthes // larry stylinson
"- Będę tu jutro na ciebie czekał. O szesnastej. Przedstawię cię moim przyjaciołom, jeśli chcesz - zaproponował i uśmiechnął się do mnie zachęcająco. - Jestem piekarzem, wiesz, Louis? Przyniosę ci swoje najlepsze ciastka. Maślane - dodał, a ja miałem wrażenie, że naprawdę stara się jak może. Nie wiedziałem tylko, czemu tak bardzo mu zależy. - W każdym razie, poczekam tu na ciebie. " Beatrix wprowadza się ze swoim mężem, Liamem, do domu, który otrzymała w spadku po ciotce. Nie spodziewa się, że znajdzie na strychu pamiętnik chłopaka z czasów drugiej wojny światowej. Czuje się trochę źle grzebiąc w czyichś wspomnieniach, ale kiedy odkrywa przepiękną i smutną historię Louisa i Harry'ego, naprawdę nie może się powstrzymać. lub Harry i Louis byli w sobie zakochani na zabój. Urodzili się po prostu w złych czasach i złym miejscu. Jednak to nie przeszkodziło im w zbudowaniu domu o fundamentach z ich splecionych dłoni i nadziei na lepszą przyszłość. I nawet jeśli nie mieli gdzie mieszkać i bali się śmierci każdego kolejnego dnia, mieli siebie i nic innego się nie liczyło. okładka od @fergusc :)Complete
Szlachetna Trucizna
Mitologia słowiańska. Jeśli ktoś jest chętny poszerzyć wiedzę w tym temacie, zapraszam. ''-Wiem,że chcesz się zabić diabełku-szepnęłam i podała mi wódkę oraz tabletki-i za nic nie chcę tego przegapić- otworzyłam flaszkę z uśmiechem zwycięstwa-Wychodzi na to,że wygrałam-otworzyłam pudełko, wysypałam kilkanaście tabletek na dłoń i podałam- Z mojej ręki będzie ci łatwiej-Maria z determinacją wzięła tabletki i uniosła je do ust potem zapał znikł.Popatrzyła na mój uśmiech i spuściła głowę.Widocznie wahała się nad tym co robi.Nie płakała,nie czuła strachu,spojrzała na proszki i alkohol a potem na mnie.Nie widziałam jeszcze tyle nienawiści. Kiwnęłam głową zachęcająco i ujrzałam porażkę.Poddała się mej woli,połknęła tabletki i przepiła wódką krzywiąc się i dławiąc. -Pewnie jesteś z siebie zadowolona?-mówiła między łykami coraz bardziej się krzywiąc-Pozbyłaś się mnie, od razu wiedziałam kim jesteś, przejrzałam cię. -Ty mnie jeszcze nie znasz-mój głos nigdy nie był taki słodki-Jestem okrutna i niezastąpiona w swoim fachu.''Complete
Jak wytresować smoka „Smocze Jarzmo" - Fanfik
Na dalekiej północy, w osadzie Berk, smoki wciąż są wrogiem. Nie ma mowy o przyjaźni - tylko o przetrwaniu. Po jednej z największych bitew kilka z nich zostaje schwytanych, a młodzi wojownicy dostają nowe zadanie: nie zabić, lecz ujarzmić. Eksperyment szybko wymyka się spod kontroli. Jedni wierzą w siłę i łańcuch, inni w cierpliwość i zrozumienie. Każdy błąd kończy się krwią - i nie zawsze smoczą. To opowieść o pierwszych próbach oswojenia dzikich smoków. O strachu, dumie i cienkiej granicy między kontrolą a zaufaniem. Świat ten sam, klimat ten sam - ale żadnych cudów, żadnych cudownych przyjaźni. Tylko surowa rzeczywistość północy i odgłos skrzydeł w mroku. Fanfik inspirowany Jak wytresować smoka - w alternatywnej, bardziej realistycznej wersji świata. To alternatywna historia Berk - świat ten sam, lecz wydarzenia potoczyły się inaczej. Nie ma Czkawki ani Szczerbatka, nie ma cudownego pojednania między ludźmi a smokami. Są tylko pierwsze, brutalne próby ujarzmienia dzikich bestii. Surowa północ, walka o kontrolę i cienka granica między zaufaniem a strachem. To opowiadanie jest niekomercyjnym fanfikiem inspirowanym światem Jak wytresować smoka (DreamWorks Animation / Cressida Cowell). Wszystkie oryginalne postaci, miejsca i koncepcje należą do ich twórców. Nie roszczę sobie do nich żadnych praw ani nie czerpię z tego tytułu żadnych korzyści majątkowych. To jedynie fanowska, alternatywna interpretacja świata.Complete
Odzyskana nadzieja
Jest rok 2156 życie toczy się w wirtualnym świecie. Ludzie nie rozmawiają "twarzą w twarz" tylko za pomocą sztucznej inteligencji MAJI. Życie jest idealne bez wojen, chorób czy konfliktów. Osoby żyjące nie muszą się niczym martwić. Kazdy przeżywa doznania za pomocą swoich hologramów. Dzięki MAJI nie potrzebują bezpośredniej konfrontacji czy relacji między ludzkich. Nikomu niczego nie brakuje, ale czy na pewno? Rodzina Ferenc żyje jak wszyscy pracują i uczą się przy pomocy holo. MAJĄ jest obecna w ich życiu 24 godziny na dobę. Nikt jej nie wyłącza. Lubią swoje spokójne i ułożone życie. W jednym momencie muszą się przeprowadzać. Ojciec rodziny dostał przeniesienie. Nie są tym zachwyceni zwłaszcza matka. Czy rodzina przetrwa kryzys? Pewnego dnia rodzeństwo znajduje przedmiot który może zmienić ich punkt widzenia. Czy wgląd w przeszłość zmieni ich nastawienie? Czy to co odkryją pomoże zrozumieć, że tak naprawdę ludzkość, a w tym oni stracili coś cennego? Czy może zignorują znalezisko i nadal będą żyć w swoim "idealnym" świecie? Jedyny sposób by się przekonać jest zrozumienie pewnego marzenia.... Praca bierze udział w konkursie organizowany przez grupę Insygnia.Complete![[sasusaku] nakanaide ✓](https://img.wattpad.com/cover/133353570-256-k226380.jpg)
[sasusaku] nakanaide ✓
Musi być do wyboru. Zmieniać się, żeby tylko nic się nie zmieniło. To łatwe, niemożliwe, trudne, warte próby. Oczy ma, jeśli trzeba, raz modre, raz szare, czarne, wesołe, bez powodu pełne łez. Śpi z nim jak pierwsza z brzegu, jedyna na świecie. Urodzi mu czworo dzieci, żadnych dzieci, jedno. Naiwna, ale najlepiej doradzi. Słaba, ale udźwignie. Nie ma głowy na karku, to będzie ją miała. Czyta Jaspersa i pisma kobiece. Nie wie po co ta śrubka i zbuduje most. Młoda, jak zwykle młoda, ciągle jeszcze młoda. Trzyma w rękach wróbelka ze złamanym skrzydłem, własne pieniądze na podróż daleką i długą, tasak do mięsa, kompres i kieliszek czystej. Dokąd tak biegnie, czy nie jest zmęczona. Ależ nie, tylko trochę, bardzo, nic nie szkodzi. Albo go kocha, albo się uparła. Na dobre, na niedobre i na litość boską. ~W.Szymborska "Portret kobiecy"Complete
"Przychodziła tu ostatnio często, kiedy nie mogła spać - widok nocnego nieba ją uspokajał. Mimo że miała już trzynaście lat, wolała nie wspominać rodzicom o swoich nocnych wycieczkach. Wpatrzyła się w księżyc, który tej nocy był wyjątkowo jasny. Powoli chował się za wierzchołkami gór, które otaczały niewielką wioskę. Nagle na tle księżyca zauważyła postać. Cień wyjrzał zza skały tylko na chwilę, lecz ona była pewna, że go widziała. Narastająca powoli ciekawość rozbudziła wyobraźnię i dziewczynka zyskała pewność, że już nie zaśnie. Ześlizgnęła się cichutko z dachu i ruszyła piaskową dróżką wijącą się pomiędzy domami. Wiedziała, że nie powinna opuszczać wioski nocą, ale coś ją ciągnęło." "Po chwili mrok stracił gęstość i zobaczyła, jak kamienne bloki oddalają się od siebie i znowu zamykają, tworząc niewielką jaskinię. Malutkie szczelinki w skale doprowadzały do jej wnętrza światło księżyca. Na środku sali tliło się niewielkie ognisko. Dziewczynka ostrożnie przykucnęła przy ogniu i wyciągnęła zmarznięte ręce. Nie zdążyła się zastanowić, kto go rozpalił. Rozmyślenia przerwał jej zimny głos rozchodzący się po jaskini. - Czekałem na ciebie, Analiz. Dziewczynka poczuła, że może mieć kłopoty."
More detailsContent Guidelines