Mapapansin kaya?
- Reads 154
- Votes 9
- Parts 5
Ongoing
Last published Thu, May 14, 2015
'Ohmy, ang galing niya talagang sumayaw!' rinig kong sabi ng isa sa mga kaklase ko. 'Ano sa tingin mo Annie?' tanong niya sa akin kaya agad akong lumingon sa taong sumasayaw sa gitna ng stage ng aming school. Hindi lang siya magaling sumayaw kundi gwapo't matipuno ang kanyang pangangatawan.
'Ah. Magaling nga siya' I managed to say those words without blushing. Alam ko sa mga panahong iyon malakas ang tibok ng puso ko . Tila napako ang tingin ko sa nagayo'y sumasayaw na lalaki gitna. Napadako ang tingin niya sa amin. Agad akong umiwas ng tingin at naglakad na palayo.
'Mapapansin niya kaya? Ang aking nararamdaman sa kanya?'
--Note. This is a real-life story may kaunting details lang akong iniba but ang characters dito ay talagang nag-eexist. Maaring iniba ko ang ngalan nila pero the characters are real.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Kuya, pa-BUG naman po, please?
DISCLAIMER: This story is not mine. All credits go to the rightful owner. I just re-post this story because it's damn worth sharing. Pinabasa lang sa akin ito ng friend ko long years ago. I was checking my files in my hard drive then i saw this. Na-save ko kasi siya. Then i checked wattpad kung naka-upload itong story na ito. I dunno kung na-upload ng author nito or hindi kasi 'di ko ma-search. Maybe, iba na ang title? I dunno. Totally clueless. But whoever the author of this story. Kudos to you! I love your work. Basta, ang naaalala ko. Binasa ko ito hanggang madaling araw dati. Nagtyaga ako basahin sa cellphone ko na naka-notepad format siya. Imagine that? Ang sakit sa mata! Pero when i started to read the story, hindi ko na siya tinigilan. Ewan kung OA lang ako? Or na-hooked lang talaga ako sa story. Sobrang cute kasi. 'Di ko na maalala kung nakailang iyak, tawa at kilig ako habang binabasa ko ito. How i wish ganito kalawak ang isip ko sa paggawa ng story at sana i have the same sense of humor of this author when it comes to writing stories like this one. So, there it goes... hope you enjoy reading this as much as i did!Complete
The Story Of Us
Alam naman natin na ngayon ay sobrang uso na mga same sex relationships so sabi ko sa sarili ko, "why not make a story na tungkol naman about sa issue..?" Actually, this is a little bit a story of me. Some parts ive experienced and other parts were fiction. Ito ay istorya nang isang kakaibang love story. A boy-girl love story is too mainstream and i think kailangan naman mabigyan ng break ang mga ganitong istorya. Inspired by my own heartbreaks, that's when i decided to write this story. Para to sa mga hopeless romantic, para sa mga broken-hearted, para sa mga naghahanap ng true love. Para sa mga nagtatago at di maipagsigawan ang kanilang nararamdaman dahil mali ito sa paningin ng ibang tao. Para sa mga pogay, that's my tomboy, mga bisexuals na naniniwala na may pag-ibig rin na darating para sa kanila. And it's called Untitled: Same Love (for now.. wala pa kasi akong maisip na title e..) Sa nagbabasa nito, sana magustuhan mo :) Dahil para sa'yo to.Complete
Into Her
"Love is not always about staying. But to let go even if you are no longer the happiness of that person. Love is not about gender. It's about two hearts beating as one" Written by Syne_Sync Dati, akala ko madali lang ang lahat sa pag-ibig. You can fall in love easily, with just a stare, a smile, even a heartbeat. Sabi ng iba, may choice ka naman daw. And remembering how things happened between you and me, I just......fell. Hindi naman pala sa kahit may choice ka, you wont fall eventually. Because I did. And once and for all, ikaw lang ang minahal ko ng ganito. But how could you leave me? Gayung pinaglaban naman kita! And now you will come back into my life like nothing happened? Because all you could say you are still into me? Dapat pa ba akong sumugal? O ibaon na lang sa limot ang lahat ng kahapon natin na pilit kong binabalikan...
Dito at Ngayon
Naranasan niyo na bang magmahal ng totoo? Yung doon pa talaga sa taong di mo aakalaing mamahalin mo? Naranasan niyo na bang magmahal ng sobra sobra? Pero sa sobrang pagmamahal na iyon, sobra ka lang din nasaktan? Sa sobrang sakit, hindi mo na alam kung kaya mo pang magmahal ulit. Ano, naranasan mo na ba? "But the time I started to believe, that was the time I was betrayed and deceived."Complete
Canon in D
Sabi nila, 6 years old ako nung una kong makilala ang first love ko.Hindi ako sigurado kung love nga ang matatawag dun kasi, ni hindi ko na nga siya maalala eh, kung ano man hitsura niya. Basta ang alam ko, nakamask siya nang nagsayaw kami. Masquerade kasi yung party na yun. Napatingin ako sa paligid ko habang yung mga tao, nagsasayawan. Naiinggit ako sa kanila kasi kaya nilang maging graceful habang gumagalaw. Madalas kasi akong kinakantiyawan na clumsy. Napatingin ako kina mama at papa na nagsasayaw sa gitna. Kahit yung mga kapatid ko may kasayaw narin eh, ako lang talaga yung wala. “Bata, bakit hindi ka sumayaw?” Napatingin ako sa batang nagtanong. Kung tatantiyahin ko, magkaage lang kami nung time na yun. Halos magkalapit lang yung height namin pero mas matangkad parin siya sa akin. “Hindi ako marunong eh.” “Ganun ba? Tara, tuturuan kita.” Nagulat nalang ako kasi bigla akong hinatak nung bata papuntang gitna. Ang mas nakakagulat pa eh habang nilelead niya ako sa dance floor eh hindi man lang ako nagkamali ni isang beses. “Paano mo ginawa yun?” “Ang alin?” “Magawang isayaw ako nang hindi kita naaapakan.” Natawa siya nun tapos hinawakan niya ako sa balikat. “Ikaw ang may gawa nun, hindi ako.” “EH pero first time kong sumayaw nang hindi naaapakan yung partner ko.” “Let’s just say…bagay tayo.”Complete
"So, It's You!" (GxG)
Warning!! Girl to girl story°°° Ang kwentong ito ay tanging kathang isip lamang po sa malikot kong imahinasyon... Magka ibang magka iba ang buhay na kinalakhan ni Laura at Monica.. Lahat nang hilingin sa magulang ay binibigay kay Laura, laki sa marangyang buhay.. LAHAT ay gagawin makuha lang ang gusto nya, makuha lang ang babaeng pinakamamahal nya na walang iba kundi ang best friend nya... Kaya lang, ginawa na nya ang lahat pero bigo parin sya. Naging masama na sya, naging makasarili. Pero sabi nga nang iba walang magtatagumpay sa pag kuha nang isang bagay kung mali ang ating pamamaraan.. kung galing sa kasamaan.. Kaya naman pinilit nalang nyang tanggapin ang kanyang pagka talo ang kanyang pagka bigo. umaasang isang araw mawala na yung sakit yung sugat na dulot nang pagka bigo sa pag ibig.. Sa kabilang banda, itong si Monica ay laki sa hirap. Patuloy na kumakayod para maitaguyod ang kanyang pamilya ni hindi man lang nakatuntong nang kolehiyo. Maagang banat sa buto ni hindi alam ang salitang love life ..nah! Wala yun sa kanya. Hindi ka mahubuhay nang love na yan kong paglipas nang araw pareho lang kumakalam ang inyong sikmura. yun ang madalas nyang katwiran.. Kung mag aasawa man daw sya yung kaya na syang buhayin kasama buong pamilya nya. Masyado daw syang ambisyosa sabi pa nang iba.. Yun ang katwiran nya eh! Walang sino mang makaka bali nun.. Kung tadhana na ang gumawa nang paraan para magtagpo ang kanilang landas. May possibility ba na mahulog ang loob nila sa isa't isa.! Napaka imposible. PAANO KUNG HULI NA. Huli na nang marealize nilang may nararamdaman na pala sila sa isa't isa... *Do not steal my stories.. PLAGIARISM is at crime*Complete
Pangarap Lang
Prologue Bakit kaya ganun... parang wala ako dito sa mundong ito.. hayy.. nagpapaka-emo na naman ako.. nakakainis... >.< Kahit na ba may mga kaibigan ako.. naiisip ko pa rin na nag-iisa ako.. loner kumbaga... pero.. lahat unti-unting nagbabago... Isang araw nga may nagustuhan ako... kaso.. hindi ko pa siya kilala nun.. hanggang sa nalaman ko sa mga kaibigan ko ang pangalan niya... at hanggang sa naging 4th year high school na ako.. hanggang tingin pa rin ako sa kanya hindi niya alam ang pangalan ko.. at para din naman hindi niya alam na nage-exist ako sa mundong ito... parang hanggang pangarap lang na makilala niya ako..hayy... Pero dumating ang araw na parehas pala kami na kasapi ng isang grupo at soon.. ay mag-u-unite yun... sana talaga masabi ko sa kanya sa mahal ko sya at sana masuklian nya din yun with unconditional love... at para mapatunayan ko na merong love last forever...Complete
Dating Uno Sinclair
Ang Istoryang to ay kathang isip lang ng isang bored na VA. Kung bored ka din basahin mo. :) Atasha never believed in love mas maniniwala pa nga ata sya na may lalabas na tren sa sugat nya kesa maniwala na totoo ang pag-ibig. Pero pano kung isang araw makilala nya ang lalaking magpapatibok sa ugat ng utak nya at magpapataas ng alta-presyon nya? Handa kaya ang puso nya? Uno likes sophisticated girls and has been in love with the same girl for over four years, she has been her dream girl until he found himself smiling at someone kneeling at him in the most sexiest way. Sa mundong punong puno ng Qpal mahahanap kaya nila ang isa't isa kung nakapikit sila? HAHAHAHHAHA This story is a story of love, friendship, betrayal, katatawanan, kagaguhan at katangahan pero kahit ganon may mapupulot kang aral. "wag ka ng mag-aral" AHAHAHAH Warning: Profanity alert! mejo palamura at balahura yung bidang babae sa kwentong to.
Loving An Alien(GL)(COMPLETED)
Mahirap mag-invest sa isang bagay na alam mo in the end lugi ka na. Mahirap ang umasa kung alam mong papaasahin ka lang. Mahirap magbigay ng trust kung alam mong sisirain lang ito sa huli. That's why I don't trust anyone and I only love myself and those people who truly understands me, because I only want to protect myself. -George Eleona Perez I don't consider others feelings, they say I'm ruthless, but I don't care, they don't know me. I'm brat and I want anyone will under me. I want to be in-control in everything. I only love myself and those people around me that cares and understands me, because I'm only protecting myself. -Isabella Katharina Cruz Ano kaya ang magaganap kung magtatagpo ang Selfish at Selfless? Kaya ba nilang i-surrender ang mga pride nila, para maranasan ang totoong pagmamahal? DISCLAIMER: This story is entirely a work of fiction. The names, characters, business, places, events and incidents in it are work of the author's imagination. Any resemblance to actual person, living or dead or actual events or localities is purely coincidental. Copyright © CODEXGRAY 2014 All rights reserved. No part of this story may be reproduced, stored in a retrieval system, or transmitted, in any form or by any means, electronic, mechanical, photograpying, recording or otherwise, without the prior permission of the author.Complete
Memoirs of a Suplada: A True Story
I decided to text Lestat one day since I don't see him much. I've been sending forwarded messages for weeks before he ever replied. I told him a different name when he asked who I was. Days passed & I came to the point of asking... Me: Bakit me mga taong ngumingiti-ngiti kahit di ka naman kilala? Hindi ko alam kung nangungutya, nang-aasar, o ano. Nakakainis. Lestat: Uy, may admirer. Maganda ka pala. Me: Hindi ah. Hindi ko yun kilala. Pala-asar lang siguro yun. Mayabang. Pwedeng sabihan na lang siya nang harap-harapan na nakakainis ang ginagawa niya? Lestat: Wag na. Kung gagawin mo yun, para ka na ring bumaba sa level niya. Me: Eh naiinis talaga ako sa pagmumukha niya eh. Kung titigilan niya lang sana ako. I was laughing while texting. Lestat: May pagnanasa lang yun sayo. Hehehe This part made me laugh out real loud. Little did he know it was him I was referring to all along!😆😆😆 Me: Posible kayang magkagusto ang isang tao pero di niya to sasabihin sa girl? Lestat: Siempre naman. Like me. Me: Bakit ganun? Nasa kanila na ang lahat ng pagkakataon at panahon pero bakit di nila sinasabi? Lestat: Depende. Me: Pero bakit nga? Lestat: Basta. Ganun na lang yun. Kahit di ko sinasabi, nafi-feel niya lang rin siguro. Me: Anong year na siya? Lestat: 3rd. Me: Anong course? Lestat: (He mentioned my course!) Me: School? Lestat: (He mentioned our school!) I couldn't ask anymore questions. I was outside the house having cold sweats, terrified that if I asked more questions and his answers wouldn't fit my profile, I'd be devastated. When I told Eunice about it, she replied: Ikaw na talaga yun. Hahaha This is a true story. I only changed the names to keep our identity hidden. This is our story that started back in college. If you know any of us based on this story, let's keep it a secret, shall we?Complete
DISCLAIMER: This story is not mine. All credits go to the rightful owner. I just re-post this story because it's damn worth sharing. Pinabasa lang sa akin ito ng friend ko long years ago. I was checking my files in my hard drive then i saw this. Na-save ko kasi siya. Then i checked wattpad kung naka-upload itong story na ito. I dunno kung na-upload ng author nito or hindi kasi 'di ko ma-search. Maybe, iba na ang title? I dunno. Totally clueless. But whoever the author of this story. Kudos to you! I love your work. Basta, ang naaalala ko. Binasa ko ito hanggang madaling araw dati. Nagtyaga ako basahin sa cellphone ko na naka-notepad format siya. Imagine that? Ang sakit sa mata! Pero when i started to read the story, hindi ko na siya tinigilan. Ewan kung OA lang ako? Or na-hooked lang talaga ako sa story. Sobrang cute kasi. 'Di ko na maalala kung nakailang iyak, tawa at kilig ako habang binabasa ko ito. How i wish ganito kalawak ang isip ko sa paggawa ng story at sana i have the same sense of humor of this author when it comes to writing stories like this one. So, there it goes... hope you enjoy reading this as much as i did!
More detailsContent Guidelines