NYROS

Boşluk. Uçsuz bucaksız siyah.

Ortada tek bir ses:

"Kimsin sen?"

Cevap yok. Yalnızlık. Ama bir gölge beliriyor.

Kendisi gibi biri. Ama gözleri parlak, altın rengi ve yüzünde maskemsi bir gülümseme var.

"Sana adını unutturdular. Hatıralarını da. Ama ben buradayım. Ben senin diğer yarınım."

"Dur gitme, yalvarırım"

Nyros, karanlığın içinde o parlak gözlere bakarken, kalbinin derinliklerinde bir yer sanki bir anda ürperdi. O "diğer yarı" konuşuyordu ama sesi yankılanıyor, uzak bir fısıltı gibi geliyordu.

"Sen kimsin, ne istiyorsun benden?" diye fısıldadı Nyros, sesini kendisi bile zar zor duyabiliyordu.

Gölge yavaşça yaklaşarak yüzünü daha net gösterdi. Altın gözleri içinde hem tanıdık bir sıcaklık hem de derin bir soğukluk vardı. O maskemsi gülümseme biraz daha belirginleşti.

"Ben, senin unutulan parçanım," dedi gölge, sesi sanki binlerce yıldan daha yaşlı, zamana meydan okuyan bir tınıyla. "Bir zamanlar birleştiğimizde tam olacaktın. Ama senin hayatın, seni parçaladı. Beni unutmaya zorladılar. Şimdi ise geri dönme zamanın geldi."

Nyros, içine çektiği havayı zar zor tutarak, "Neden şimdi? Neden ben?"

"Çünkü tamamlanmamış bir hikaye var," dedi gölge. "Ve bu hikaye, seni ya özgür bırakacak ya da tamamen yok edecek."

Nyros'ın zihninde bir fırtına koptu. Hatırlamaya çalıştığı anılar, bu gizemli varlıkla çatışıyordu. O anda içindeki ses, yavaşça yükseldi:

"Beni bırakma, gitme lütfen!" diye yalvardı Nyrosölge hafifçe başını eğdi, yumuşadı. "Kalmanı istiyorum, ama özgür olmanı da. Birlikte yeni bir yol seçebiliriz. Ama önce, acıları ve sırları birlikte göğüslemeliyiz."

Nyros, sessizce kabul etti. İçinde bir umut kıvılcımı yanmaya başladı. Karanlık içinde bile, kendini bulma yolculuğu başlamıştı.

TÜM HAKLARI BANA AİTTİR.
⏳✨