...

Annesinin ölümcül hastalığı yüzünden işini bırakmak zorunda kalarak yeni bir karar veren Miray Dinçer, ansızın karanlık bir bodrumda tanıştığı Yamaç Emir Demirel'le yaşam anlaşması yapar ve anlaşmaya göre birbirlerini yaşatmak zorundadırlar çünkü Yamaç Emir Demirel'in yaşamaya devam etmek için önünde zor engeller vardır. Anlaşmalar her yerde her an her insanla yapılabilirdi ama kaçı sağlanırdı?

Her mahallenin kendine özgü bir kokusu, bir rengi, bir sırrı vardır. Kiraz Mahallesi ise, umutla acının, sevdayla mücadelenin, geçmişle geleceğin kesiştiği bir yerdir. Yaren Çetinsoy, hayatın yükünü sırtında taşıyan genç bir kadındır. Bazen suskunluğu ile konuşur, bazen gözlerindeki derinlikte sakladığı sırlarla... Onun hikâyesi yalnızca kendi kalbinin değil, bir mahallenin kaderini de fısıldar. Çünkü kimi insanlar geldikleri yeri değiştirmez; varlıklarıyla oraya yeni bir ruh kazandırırlar. Kiraz Mahallesi'nin taş sokaklarında yankılanan her adım, aslında insanın kendi iç yolculuğuna da ışık tutar. Burada küçük görünen anlar, büyük anlamlar taşır; sıradan bir tebessüm bile yeri geldiğinde bir kalbi iyileştirir. Bu kitap , bazen en büyük gücün sessiz kalmakta değil, kalbini açabilmekte saklı olduğunu hatırlatır. Ve Kiraz Mahallesi, her satırında bize şunu söyler: "İnsan, en çok kendine tutunarak ayakta kalır... ve bazen kader, hiç ummadığın bir sokak başında seni bekler."

Altı kardeş, aynı evde yaşayan çocukluk dostlarıdır. Kardeşlerden ikisinin aşık olması ile denge bozulacağından dolayı bu aşk hep gizli kalmak zorundadır. Fakat seneler sonra kardeşlerden biri diğerlerine ihanet edet ve evden atılır... seneler sonra şehrine dönen Hayal İzci ise şehirdeki ilk gününde kardeşleri ile karşılaşır... Yazardan; HER HAFTA SALI GÜNÜ YENİ BÖLÜM.

İlk söz: Esrar ve alkol takviyeli şizofrenik beyin, bu maddeleri katalizör mahiyetinde alırsa herçeşit suçu işlemeye muktedirdir, üstelik zevk içinde yapabilir. Kadın içinde öldürür, para içinde. Hırsızlık içinde öldürür, intikam içinde. Hele zevk için öldürmeye başladığında, birde cesetleri bulunması neredeyse imkansız yeri örneğin evinin içindeki kuuru kuyyu keşfederse; değme keyfine!!!

"Ben Kumsal Ece, hayatımda hiçbir şeyden korkmazdım. Taki hayatım kökünden değişene kadar." 17 yaşında olan Kumsal Ece, kötü hayat koşullarında yaşamak zorunda olan genç bir kızdır. Hayatı okula gitmek, her saat iş çalışmak ve onu zerre sevmeyen anne babasına katlanmakla geçer. Bir gün zengin bir aile iki kızların karıştığını söylerler. İşte Kumsal Ece'nin hayatı tam da orda başlar. 5 abi, bir ikiz, bir de erkek kardeş ne kadar iyi olunabilirdi? Peki ya istenmemek? Onu kaldırabilir miydi? Gururlu mu gururlu Kumsal Ece, önyargılı beş abi, bir ikiz ve erkek kardeş. *** ~Gülüşlerimizi çalan her biri için bir çiçek dikelim. Çevremiz çiçek bahçesi olsun. Acılara gül, özleme papatya ekelim. Etrafımızı güzel kokular sarsın.~ (Bir abi kitabı klişesidir. Mantık hataları, yazım yanlışları vb. olabilir. Bunun bilincinde okuyun.)

(Kurgu 04.08.2025 tarihinde yayınlanmıştır.) Tüm ailesini bir anda kaybeden Duru Kılıçarslan, kimsesiz kaldığını düşünürken hayatına bir bebek girer. Birlikte olduğu, ailelerinin güç yarışı içinde olduğu Ulusoy ailesinin oğulları, Kuzey Ulusoy'la birlikteliklerinin ardından korunmasına rağmen hamile kalan Duru'nun aklında tek bir şey vardı. Kuzey bebeğini istemeyip reddetse bile bu bebeği dünyaya getirecekti. Çünkü başta ne kadar istemese de, içinde büyüyen hayat onun tutunmak için elinde kalan tek daldı. Ailesinin ansızın ölümü zihnini bulandırırken, kaza anlarını dakikalarca araştırmıştı. Kamera kayıtlarına kadar bulmuş, ailesinin ölümünü hafife almayıp derince araştırmıştı. Yalnız başına kaldığı koskoca hayatta rahmine düşen bebeği onu ne kadar ayakta tutmaya çalışsa da tamamen ayağa kaldırmıyordu çünkü Duru, ailesinin yıllarca sakladığı sırları kademe kademe öğrenirken gerçeklerin acısı tokat gibi yüzüne çarpıyor, yalanlarla özenle inşa edilmiş hayatının merdivenleri bir bir kırılıyordu. Bu süreçte Kuzey Ulusoy, Duru'yu ve bebeğini ilk andan beri aralarındaki anlaşmazlığa rağmen kabul etmiş yalnız bırakmamıştı. Bebeğinin annesinin yaşadığı yükler, öğrendiği sarsıcı gerçeklerle yanında duruyordu. Ama Duru da Kuzey de farkındaydı ki; Duru, üzerine yıkılan enkazdan kurtulduğunda, aynı Duru olmayacaktı...

⚠️ Dikkat! Hikayede psikolojik olarak tetikleyici ve rahatsız edici unsurlar ola bilir! +18 üstü okurların okuması talep edilir! Eşini kaybettikten sonra Selim Akın, tüm yaşamını çocuklarına adar. Akın ailesinin dünyası, beş yaşındaki küçük Defne'nin etrafında dönmektedir. Ancak bir gece Defne aniden ortadan kaybolur. Bu kayıp, ailenin dengelerini altüst eder ve onları yavaş yavaş dağılıp gitmenin eşiğine getirir. Aradan geçen on yılda, Akınlar hâlâ Defne'nin kayboluşunun gizemiyle yaşamaktadır. Her biri, kendi sessiz dünyasında, vicdanının mahkemesinde kendini yargılar. Suçluluk ve özlem, evin duvarlarına sinmiş gibidir. Ta ki bir gece gelen beklenmedik bir haber, onları yeniden bir bilinmezin kapısına getirene kadar... Gerçek ailem kitaplarına yeni bir soluk! Hikayeye ailenin bakış açısından başlamaya ne dersiniz? Kızımızı şimdilik gizemli tutalım. Eminim bu yenilik size de iyi gelecektir!

ÖMER ENSAR KARA & EFNAN DEMİR ... Bütün uzvlarım zangır zangır titriyordu. Yağmurun şiddeti o kadar çoktu ki tanelerini her bir zerremde hissediyordum. Gözlerimi kırpıştırdım birkaç kere, o ise sakince beni izliyordu. " Neden veda etmedin? " Uzun uzun baktı bana sonra derin bir nefes aldı ve başını sağa çevirdi. Gözlerini yumdu, gördüğüm görüntü bir şiirin en can alıcı mısrası gibiydi. İçim gitti, ama sustum. Sustum ve yeşilin en güzel tonu olan gözlerini bana çevirmesini bekledim. Kalbimin büyük bir bölümünde bıçak darbeleri vardı ve kalbim her şeye rağmen atıyordu. O bana bakmadıkça bıçak darbeleri usulca bütün kalbimi harmanlıyor beni yavaş yavaş öldürüyordu. Başı bana doğru döndü. Yumduğu gözlerini açtı ve bir cevap alacağıma inandığım için hevesle gözlerine baktım. " Cevabım hiçbir şeyi değiştirmeyecek, Efnan. Senin kızgınlığın geçmeyecek. Çünkü sen kinli birisin. Yaşanılanı unutmuyorsun sonucu ne olursa olsun. Bu yüzden yapma, neden vedasız gittiğimi öğrenmek sana hiçbir şey katmayacak. Birazcık inansam, " dedi hayal kırıklığı ile. " Bir şeylerin değişeceğine birazcık inansam bir dakika düşünmem söylerim. Ama biliyorum değişmeyecek, senin yüreğini benim cevaplarım değil sen soğutacaksın. Çünkü sen hep böyleydin. " Gözlerim dolu dolu baktım. Haklıydı, cevabı benim ona olan kırgınlığımı alıp götürmeyecekti. Ben kendi yüreğimi kendim soğutacaktım. Hep böyleydim zaten. Değil mi? Yutkundum ve hiçbir şey demeden arkamı döndüm. Karanlık sadece gökyüzüne çökmemiş gibiydi. Evlerin çatısına, arabalara, denize ama en çok, en çok benim gölgeme çökmüştü. ...