...

(1)Körleşmiş Ruhlar Ve Ebedi İnsanlar. 🕯 - İki düşman krallık. Elementleri temsil eden Krallıklar Ve bunların karşısında olan 'Kara Tescilliler' ordusu. Yıllar önce iki kız kardeş arasında taht kavgaları oldu. Anneleri Tanrıça Emily, diğer kızından daha güçlü olan Sibeth'i varis seçti. Buna karşı gelen Haniwa, halkın bir kısmını topladı ve Scarlett köyünden ayrıldı. Günler sonra halk ile bir milliye kuran Haniwa, bu milliyeye "Kara Tescilliler Ordusu" adını verdi... Kara Tescilliler Ordusu, yıllardır krallıkların zayıflamasını, tahtı kolaylıkla ele geçirmeyi beklerken o gün geldi ve çattı. Hava Krallığı'na halk tarafından atılan suçlamalar, krallığı zayıf bıraktı. İç karışıklıklardan çıkar elde etmek isteyen Haniwa, ordusuyla ilk Sibeth'i öldürmek ve son olarak ise Krallıkları örtbas etmek için geliyor... Olağanüstü güçlerle sıra dışı savaşlarda, tutkulu aşklarda ve ihanetlerde hangi taraf ya da kim kazanacak bilinmez ama Haniwa intikam almadan ölmek istemiyor ancak Sibeth ise hiç de intikamdan etkilenecek gibi durmuyor... - (Alıntılar) "Ben, sen sırf yalnızsın diye seni sevmedim; ben seninle yalnızlığı sevdim Milena." 🕯 "Görebilmenin ve duyabilmenin bedeli çok ağır, Haniwa." 🕯 #fantastik içinde ilk 6!

Eşini kaybettikten sonra Selim Akın, tüm yaşamını çocuklarına adar. Akın ailesinin dünyası, beş yaşındaki küçük Defne'nin etrafında dönmektedir. Ancak bir gece Defne aniden ortadan kaybolur. Bu kayıp, ailenin dengelerini altüst eder ve onları yavaş yavaş dağılıp gitmenin eşiğine getirir. Aradan geçen on yılda, Akınlar hâlâ Defne'nin kayboluşunun gizemiyle yaşamaktadır. Her biri, kendi sessiz dünyasında, vicdanının mahkemesinde kendini yargılar. Suçluluk ve özlem, evin duvarlarına sinmiş gibidir. Ta ki bir gece gelen beklenmedik bir haber, onları yeniden bir bilinmezin kapısına getirene kadar... Gerçek ailem kitaplarına yeni bir soluk! Hikayeye ailenin bakış açısından başlamaya ne dersiniz? Kızımızı şimdilik gizemli tutalım. Eminim bu yenilik size de iyi gelecektir!

KARADENİZ VE ASKER KURGUSU!! Bazı insanlar sesini yükselterek değil, gözlerini yere indirerek yaşardı. Yakut, konuşmamayı öğrenmişti. Çünkü her kelime bir tokat gibiydi, her nefes cezasını artırıyordu. Dünyaya sessizce bakan bir çift mavi göz, içindeki fırtınayı anlatmaya yetmiyordu kimseye. Ama karanlık bir hayatta bile, ışık mutlaka bir yerlerden sızardı. O ışık bazen bir bakıştı.. Bir adamın, sustuğu hâlde her şeyi anladığı bir andı.. Kendini yıllarca susmaya mahkûm etmiş bir kızla, konuşmayı unutmuş bir adamın göz göze geldiği o an... Demir Efe Demirci, savaş alanlarından döneli çok olmuştu. Ama bazı savaşlar üniformayla değil, kalple verilirdi. Ve bazı yaralar ilk dokunuşta değil, ilk bakışta açılırdı.. Yakut Nida Sungur'un henüz haberi yoktu... Ama hayat, onu parçalayanların tam ortasında, onu yeniden var edecek bir aşkla bekliyordu... Trabzon'da.

İlk söz: Esrar ve alkol takviyeli şizofrenik beyin, bu maddeleri katalizör mahiyetinde alırsa herçeşit suçu işlemeye muktedirdir, üstelik zevk içinde yapabilir. Kadın içinde öldürür, para içinde. Hırsızlık içinde öldürür, intikam içinde. Hele zevk için öldürmeye başladığında, birde cesetleri bulunması neredeyse imkansız yeri örneğin evinin içindeki kuuru kuyyu keşfederse; değme keyfine!!!

Rüya ve Baran, lise yıllarında birbirlerine âşık olmuş, fakat hiç bir zaman duygularını paylaşamamışlardır. Yıllar sonra, bir düğüne davet edilip tesadüfen karşılaşırlar. Rüya, eski sevgilisiyle evlenmeye karar vermek üzereyken, ilişkileri artık tükenmek üzeredir. Baran ise askeri görevinden dönmüş ve duygusal olarak kendisini kapatmış bir adamdır. Düğün sırasında, eski duygular yeniden ortaya çıkar ve birbirlerini unutmak zorunda kalan ikili, hayatlarını değiştirecek bir dönüm noktasına gelir. Zaman, değişen hayatlar ve ikinci şansın gücü üzerine dokunaklı bir hikaye

Ege'nin içine kapanmış, geçmişiyle ve yalnızlığıyla savaşan bir gencin hikayesini anlatıyor. 19 yaşında, içsel çatışmalarla dolu bir dünya yaşayan Ege, çocukluğundan ve ailesinden uzak bir hayat sürmektedir. Okul yıllarındaki yalnızlık, geride bıraktığı arkadaşlıklar ve terk ettiği ilişkiler, onun bugününü şekillendirir. Bir sabah, sanal ortamda işlediği bir suç yüzünden gözaltına alındığında, karakolda tanıştığı motorcu kız hayatına girecek, ona sosyalleşme ve değişim arayışı sunacaktır. Fakat, bir yalan eksik, bir yalan fazla diyerek, geçmişinden kaçmaya devam ederken, Ege'nin içinde kaybolan parçaların peşinden gitme zamanı gelmiştir. Zihninde yankılanan eski şarkı sözleriyle, hem içsel huzuru hem de dünyayı yeniden keşfedecek, değişen ve dönüşen bir gençlik hikayesinin peşinden sürüklenecektir.

Diğer çocukların anneleriyle bağlarını kesemedikleri yaşlardaydılar, henüz vücutlarına en derin kesikler atıldığında. Ne kadar süreceğini, kimin dur diyeceğini veya bitip bitmeyeceğini bilmiyorlardı.Belki de onların cezası anneleri ya da babalarından gelecek bir tokat değil çok daha ağır olacaktı. Her gece düşündüler. Bunu hakedecek ne yaptık? Belki bir gün onların eline verilen umut şekerinin gerçekleşebileceğine inanmak istiyorlardı. Çünkü inanmazlarsa dayanamazlardı. İnanmazlarsa yarayı kapatamazlardı. Belki içerden kanardı ama dışarısı kabuk bağlardı. Bağlamalıydı. Ama bu şeker birinin ağzında acı tatı acımasızca bıraktı. Diğerlerinin kefaretini sadece biri en ağır şekilde ödeyecekti. Çünkü acı her daim kalanda ağırlaşırdı. Kalanda, gidende, kurtulamayanda.. Belki de geride bıraktıklarının farkında değillerdi. Yollarının kesişeceğinin, onların kurtulmak için her gece dua ettikleri Tanrı'nın cezayı başkası ile sonlandıracağını henüz bilmeyecek yaştaydılar. Ama büyüdüler. O karanlık geceler hepsinin en karanlık yanlarını oluşturdu. Hepsinin yarasını en derine gömüp tüm vücuduna yaydı. Görünür kılmadı, aksine onları birer görünmez kıldı ki kimse yardım edemesin. Ölmediler yaşamaya umut etmeye hayatları ile boğuşmaya ve o umut şekeri için her gece kafalarını yastığa koymaya yine de devam ettiler. Onlar kurtuldu, yaraları içlerinde de kalsa yeni yaraların açılmasından kurtuldular. Biri kaldı. En zorda, en derinde.. Birinin hikayesi..

O güzelliklerin karşısında çok ilerde ağaçların arasında biri vardı.Oraya gitmeye başladım. Adım attıkça sanki güneş kayboluyor. Tam yanına geldim ama o kişinin arkası dönüktü. Bir çizgi vardı ,bir sınır vardı aramızda.Benim olduğum taraf aydınlık,ama onun olduğu taraf karanlıktı. Ona elimi uzattım sırtına dokundum.Yüzünü dönmedi. Ona bir adım attım ve sınırı geçtim. Tekrar sırtına dokundum.Tekrar sırtına dokunmamla bana dönmeye başladı. Ama bi anda heryer karanlığa gömüldü. Ve aydınlık olan sadece gözleriydi;tıpkı karanlığın yansıması olan o gözler. Geri çekildim ama sanki artık herşey için çok geçti ve ben karanlığa esir kaldım...