TEK KIZ

TEK KIZ

  • WpView
    Reads 51
  • WpVote
    Votes 0
  • WpPart
    Parts 13
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Mon, Aug 11, 2025
TANITIM Erkek lisesinde tek kız olmak... Bu cümle kulağa komik gelebilir ama benim için hayatın attığı en büyük tokat. Ben, Esma. Kalabalığın içinde yapayalnız bir sesim. Ve o beş kişi... Ayaz, Kaan, Berat, Can ve Burak. İlk günden beri üzerimdeki gözler, alaycı sözler, sinsice kurulan tuzaklar... Bu okul bana düşman gibiydi. Ama zamanla tuhaf bir şey oldu. Zorbalıkların arasına gizli bakışlar karıştı. Sessizliğin içinden sadece biri bana dokunmadan, hissettirmeden yaklaştı: Ayaz. O sustukça ben daha çok duydum. Ve o bana değil kalbimin en savunmasız yerine bakıyordu. Her gün, görünmez çizgiler biraz daha silindi. Onların oyunları arasında sıkışmışken, Ayaz'ın bir bakışı, tüm gerçekliği sorgulamama neden oldu. Aramızda açıkça konuşulmamış bir bağ oluşuyordu. Ne olduğunu ben bile bilmiyordum, sadece hissediyordum. Kimi zaman düşmanım gibi, kimi zaman sığınağım gibi... Karanlıkta yankılanan fısıltılar, gözlerde saklı pişmanlıklar ve kalpte filizlenen yasak bir yakınlık... Ben bu savaşta tek kalmış olabilirim ama içimde artık sadece korku yok. Bir umut var. Belki de bu, zorla yazılan bir kaderin en tehlikeli satırıydı. Ben Esma... Ve bu, benim tek başıma yazdığım hayatta kalma hikâyem.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • KORKUT / bxb
  • Mafyaymısmıs
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • Sirayet|Texting
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • ALİN | Gerçek Aile

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines