Bekleyiş...

Merhaba.
Ben Nur.
Bu satırları okuyan kişi, belki beni tanımıyor... Ama bu hikâyede beni tanıyacaksın.
Çünkü bu sadece benim değil, belki senin de hikâyen.

Beklemek kolay değil.
Bazen gökyüzüne bakarken içimden bir ses "sabret" diyor.
Bazen hiçbir şey demiyor.
Ama ben hep bekliyorum.
Bir işaret. Bir kişi. Bir kelime.Belkide bir hayali.

Kitapların arasında kaybolduğum günlerden birinde fark ettim:
Belki de aradığım biri çoktan bir hikâyenin içindeydi.
Ve ben de onunla karşılaşmak için bu satırları yazmaya başladım.

Bu bir umut hikâyesi.
Belki de en çok kendime yazdım.
Ama artık sen de buradasın.

Hazırsan başlayalım.
Çünkü bazen beklemek bile bir yolculuktur.