MAHZEN
  • WpView
    Reads 109,185
  • WpVote
    Votes 7,870
  • WpPart
    Parts 20
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published about 13 hours ago
Bu sadece ölen bir ailenin intikam hikayesi değil, hayat dolu dünyasından kopartılan küçük bir kız çocuğu için olan bir intikam. "Bir savaşa girdin. Umarım pişman olmazsın.'' "Pişman olacak kadar yolum kalmadı," dedim. "Ya kazanırım ya da kül olurum." Çünkü ben zaten yanıyorum. ''Çocukların gülümsemelerine dünyalar sığardı, yetişkinlerin gülümsemelerine ise o dünyaların hüzünleri...''
All Rights Reserved
#13
acı
WpChevronRight
Series

MAFYA

  • Alevlerin Dansı || TAMAMLANDI||
    43 parts
  • 20 parts
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • METRUK
  • BALLICA MAHALLESİ
  • AŞKIN TARİFİ YOK |Texting|
  • KAYBOLMUŞ AŞIKLAR KİTAPÇISI
  • ZEVAHİR
  • PAMUK ŞEKER (Mahalle Kurgusu)
  • KIRK MEVSİM
  • KARLAV
  • KIYILARIMA UĞRAYAN KAHRAMAN
  • KÜLDEN ADAM
  • TURKUAZ AYNASIZ
  • Karanbey (+18) || TAMAMLANDI
  • Döneceksin Diye Söz Ver (KİTAP OLDU)
  • GAZELE VURGUN
  • RUH-U REVAN
  • SOYADINDA ZİNCİR
  • Bir Demet Papatya
  • ÇİÇEKTEN TAÇ
  • TOZLANMIŞ SEVDA
  • İSİMSİZ KÜNYEM
METRUK

"Sen ne yaptığını sanıyorsun?" Diye sordu, sakin kalmaya çalışarak. Gözlerini yumdu kısa bir süre, sakinleşmek için. "BEN, SEN YAŞA DİYE KOKUNA HASRET KALMIŞKEN; SEN KENDİNİ NASIL TEHLİKEYE ATARSIN?!" Diye bağırdı. Sinirle gözlerimi kırpıştırdım. "Ben yaşayayım diye öyle mi?" Diye sordum, boş gözlerle. "Ya sen beni nasıl bıraktın? Nasıl?" Diye sordum, merakla gözlerine bakarken. "Annem öldü ya benim! Annem!" Dedim, sesim titremişti. "Benim sana ihtiyacım vardı, yaşamaya değil," dedim sertçe. Bakışlarım ifadesizdi, şuan ona olan sinirim, sevgimden daha fazla. Ne zaman terazi terse döner, o zaman ben ona sarılabilirim. Sinirle kollarımı iki yana açtım. "AL! YAŞIYORUM!" Diye bağırdım. Dudaklarımdan alaylı bir kahkaha döküldü. "Tabii buna yaşamak denirse," dedim. Baş parmağımı tam kalbine yasladım. "Korkaksın sen," dedim, hiç acımadan. Onu arkamda bırakıp odadan çıktım. Asıl benim hikâyem şimdi başlıyordu...

More details
WpActionLinkContent Guidelines