SOLEZBURG

SOLEZBURG

  • WpView
    Reads 387
  • WpVote
    Votes 13
  • WpPart
    Parts 14
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Wed, Oct 8, 2025
👑 Solezburg: Tahtın Sessizliği Instagram'da başlayan bir kraliyet evreni, şimdi bir romana dönüşüyor. Velmont Sarayı'nın taş duvarları, üç nesildir kadınların taşıdığı bir tacın ağırlığını saklıyor. Büyük Ana Kraliçe Selvera, tahttan kendi isteğiyle çekilmiş bir efsane. Kızı Noraya, yıllar süren sükûnetin ardından koltuğu devretmiş. Şimdi ise genç Kraliçe Solezabeth, geçmişin gölgesinde ve geleceğin baskısında tek başına ayakta durmaya çalışıyor. Solezburg halkı yeni bir başbakan seçmişken, sarayda dengeler değişiyor. Monarşiye mesafeli bir hükümet, bastırılmış endişeler ve yükselen özgürlük talepleri... Ama saray yalnızca siyasetle değil; resim yapan bir prensesle, klasik arabalarla yarışan bir dükle, büyümekte olan prenslerle ve geçmişe saplanmış hatıralarla dolu. Tahtın etrafında sessizlik vardır, ama o sessizlik asla tarafsız değildir. Instagram'da @thesolezburgroyals hesabında doğan bu kurmaca evren, şimdi okuyucusunu bir romanın derinliğine davet ediyor. Protokolün ardında kalan samimi anlar, çay saatinde dönen entrikalar ve gece yarısı yangınlarıyla şekillenen kaderler... Solezburg'a hoş geldiniz. SOLEZBURG RESMİ İNSTAGRAM HESABI: thesolezburgroyals
All Rights Reserved
#91
tahtoyunları
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Halısaha |texting
  • Sessiz Yemin
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Karven
  • Vatan Uğruna
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA (Tamamlandı)

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines