- LECTURES 12,647
- Votes 582
- Chapitres 19
En cours d'écriture
Dernière publication dim., juin 21, 2026
"Bir haftadır işitmediğin hakaret kaldı mı ki gurursuz? Para için değil mi bu kadar şey abinin parası yetmedi baktın bizim de durmumuz iyi ben bunların da parasını alırım diye düşünüyorsun ama yok sana zırnık koklatmam babamın kardeşlerimin hakkını senin gibi ucuza yedirmem!!"
Sinir dalgaları kan dolaşımımı geçmiş ve bütün vücuduma yayılmıştı. Öfkenin harmanına bulanmış gözlerim önce kapandı Seyyid bey ve Eslem hanımın sesleri uğultuluydu elimdeki sıcaklık canımı yakmıyordu sinirim acımı hissettirmiyordu yine.
Elimdeki ince belli bardakta kalan çayımı umursamadan kalkıp elimi masaya geçirdim sertçe. Kanımın kokusu yayılırken sinirim yerini koruyordu yumruk yaptığım elimi açtım cam parçaları elimden düşerken Eslem hanımın çığlığı şimdi net geliyordu.
Bakışlarımı karşımdaki zorbam' dan ayırmadan bi kez daha yumruğumu sıktım kanım damla damla akarken kaşlarını çattı ve gözlerime baktı. İşte o an sessiz ve bi o kadar keskin sözlerimle ona hiç unutamayacağı bi acı verdim.
"Akan kanıma iyi bak. Yemin ederim, akan kanımın üzerine yemin ederim ki ben unutsam kanım unutmayacak bu sözlerini. Pişman edicem seni öyle ki karşımda pişmanlığın seni kavururken bu gün olduğu gibi, bir hiç gibi bakıcam sana."
Tous Droits Réservés
#21
gerçekaile
Rejoignez la plus grande communauté de conteursObtiens des recommandations personnalisées d'histoires, enregistre tes préférées dans ta bibliothèque, commente et vote pour développer ta communauté.
Vous aimerez aussi
KAVUŞMAK VE KOPMAK I : EKSİK PARÇA
Kenan Demirci küçüklüğünde evlat edinilmiş, huzurlu bir yuvada yetişmiştir. Başarılı bir doktor olup yaşamını sürdürürken öz kardeşi Beren'in yaşadığını öğrenmesiyle hem kendisinin hem de Beren'in hayatı tamamen değişecektir. "İyi olacak o sen hiç merak etme. Abisine kavuştu, ona güzel bir aile olacağız, sen hiç merak etme," diye gözlerinin içine bakarak teselli vermeye çalıştı Nil. "Gitmek istiyor, Nil," dedi Kenan, sesi kısık ama içinde bastırdığı öfke ve çaresizlikle titriyordu. "Yirmi bir yaşında kızı ben nasıl zorla tutayım? Kalmaya niyeti yok... kabullenmedi beni, kabullenmeyecek de. 'Yabancı bir adamsın' dedi bana. DNA sonuçlarını gözleriyle gördü, yine de inanmadı. Panik atak geçirdi hastanede, o halde bile bana dokunmama izin vermedi. Demir ilgilendi, ben kenarda öylece bekledim." Elini saçlarının arasına attı, bir süre sessiz kaldı. "Eşyalarını almaya gittik, Nil..." dedi sonra, sesi yavaşça çatladı. "Ne ev denir oraya, ne yuva. Küçücük bir yer. Dört kişi kalıyorlarmış, kombileri bile çalışmıyor. Soğuk, havasız bir odada, battaniyenin altında ders çalıştığına inanabiliyor musun? Eşyalarını toplarken, en azından bir hafta kalsın diye ikna ettim. 'Yeni bir ev bulana kadar sende kalırım' dedi. Ama... ben onu bırakamam ki bu saatten sonra. Biz birbirimizin tek ailesiyiz. O benim kardeşim, Nil. Küçük bir kız daha o, sadece güçlü görünmeye çalışıyor. Yurttan ayrıldığından beri hem çalışmış hem okumuş. Kendi ayakları üzerinde durmaya alışmış ama... çok yorulmuş belli."
Yılların Acısı
Yetimhanedeki birçok çocuk gibi ben de ailem olsun istiyordum. Ama 17 yaşına geldiğimde lösemi hastası olduğumu öğrendim tam 7 aydır bu hastalıkla savaşıyordum. 18 yaşıma 3 ay kala gerçek ailemi buldum sizce ailemle anlaşabilecek miyim ya da onlara hastalığımdan bahsedecek miyim?
Bozuk Aile | ARA VERİLDİ
Ailesine yapmadığı kötülük kalmayan Sedef'in yaşadığı olay sonrasında değişmesi. ABİLERİM HİKAYESİDİR.
karanlığın içinde
"Doğum günümde bana verilen en büyük hediye, kanserimin devam etmesiydi. Eğer hücrelerim iyileş seydi, bu gece o demir kapının önünde, elimde bir valizle kalacaktim. Yaşamak için ölmeye devam etmem gerekiyordu." UYARI: Bu bölüm; çocuk istismarı (tıbbi deney), ağır ihmal, şiddet ve travmatik sahneler içermektedir. Hassas okuyucular için tetikleyici unsurlar barındırabilir. Okurken lütfen bu durumu göz önünde bulundurun.
Soğuk/ Gerçek Ailem
Gerçek ailem hikayesi ama gerrrrçekten gerçek ailem.
𝓞𝓚𝓨𝓐𝓝𝓤𝓢
Benim bir ailem var," demiştim beni evlatlık almak isteyen o yabancılara. "Beni gelip buradan alacaklar." Oysa bilmediğim bir gerçek vardı; beni bekleyen tek şey müdirenin buz gibi odası ve yüzüme tokat gibi çarpan o cümleydi: "Sen annenin katilisin! Baban seni bu yüzden buraya bıraktı ve bir daha asla gelmeyecek!" O gün sadece çocukluğum değil, umudum da o odada asılı kaldı. 18 yıl boyunca köksüz, kimsesiz ve bir 'katil' gibi büyüdüm. Ta ki o güne kadar... Şimdi etrafım, varlığından bile haberdar olmadığım dört abi ve pişmanlıklarla dolu bir babayla çevrili. Bir yanda bana türkülerle şifa olan Aras, diğer yanda gözlerimin rengini okuluna isim yapan Yamaç... Ama bir de darmadağın olmuş bir gerçek var: Benden saklanan sırlar. Herkes masada yerini almışken, adını bile bilmediğim o kadının sesi kulaklarımda çınlıyor: "Daha ne kadar ondan bu gerçeği saklayacaksınız?" Ben Duru... Bir ay öncesine kadar kimsesizliğine ağlayan o kız çocuğu, şimdi Soylu imparatorluğunun tam kalbinde, savrulan bir yaprak gibiyim. Okyanus'u (bu üçüncü isim değiştirmem)dördüncü ve son kez, tamamen yenilenmiş kurgusuyla sizlerle. Bu yolculukta önceki düzenlemeleri zihninizden tamamen silmenizi istiyorum. Karakterlerin derinliği, olayların akışı ve Soylu ailesinin sırları bu kez çok daha sarsıcı. Sıfırdan bir başlangıç yapmaya, Duru'nun hıçkırıklarına ve abilerinin koruyucu kanatlarına şahitlik etmeye hazırsanız; yukarıdaki "OKU" tuşuna basarak bu okyanusa dalış yapabilirsiniz. Keyifli okumalar diler, yorumlarınızı heyecanla beklerim!
Ailem Mi?
Türkiye'de yaşayan normal bir kızken bir İtalya mafyasının tek kız varisi olmak mı? Ela Türkiye'de yaşanan 17 yaşındaki bir kız hayatı normal bir Türk genci gibiydi bir gencin başına en fazla ne gelebilir ki Ama Ela'nın en büyük şansızlığı ise, en büyük şansı sandığı ailesi, çünkü bu normal bir bebek karşılığı değildi. "Umarım o yaşlı sexy benim babam değildir"
ÖLÜMLE DANS
en kalitelisinden gerçek ailem asker kurgusu istiyorsanız kemerlerinizi bağlayınız çünkü size Aylin'in hikayesi ile geldim
YENİDEN:GERÇEK AİLEM
Efnan Çelik namı diğer çelik komutan... Yetimhanede büyümüş, ailesini bile tanımayan bir asker. Çektiği acılar onu sert biri olmaya itmiş, vatanını ailesi, dostu, yuvası bellemiş. Kendini bildi bileli kimsesiz sana Efnan, gerçekten kimsesiz miydi? .................................................................................. Klasik gerçek ailem kurgusu tek bir farkla ön yargılı abiler yok. *** Yeni bir asker+ gerçek ailem kurgusu ile tekrar bir aradayız. Bu kitaptaki her şey kendi hayal gücüm. Herhangi bir çalıntı durumunda hukuki yollara başvurulacaktır!!
NE OLUYOR DA! (Ara Verildi)
KARADENİZ VE İSTANBUL arasında. gerçek hayatta olması ne kadar mümkün dedirtecek bir seriyle karşınızdayım! ** Kitap final verdiği vakit, ağır bir değişime uğrayacaktır. Eğer dilerseniz okuyup beğenmediğiniz, veya gereksiz bulduğunuz kısmı hemen söyleyebilirsiniz. Kitap final verdikten sonra siz güzel / yakışıklı okuyucuların yorumlarına özen gösterilerek, yeniden yazılacaktır. Şimdiden sonsuz teşekkürler**
Kenan Demirci küçüklüğünde evlat edinilmiş, huzurlu bir yuvada yetişmiştir. Başarılı bir doktor olup yaşamını sürdürürken öz kardeşi Beren'in yaşadığını öğrenmesiyle hem kendisinin hem de Beren'in hayatı tamamen değişecektir. "İyi olacak o sen hiç merak etme. Abisine kavuştu, ona güzel bir aile olacağız, sen hiç merak etme," diye gözlerinin içine bakarak teselli vermeye çalıştı Nil. "Gitmek istiyor, Nil," dedi Kenan, sesi kısık ama içinde bastırdığı öfke ve çaresizlikle titriyordu. "Yirmi bir yaşında kızı ben nasıl zorla tutayım? Kalmaya niyeti yok... kabullenmedi beni, kabullenmeyecek de. 'Yabancı bir adamsın' dedi bana. DNA sonuçlarını gözleriyle gördü, yine de inanmadı. Panik atak geçirdi hastanede, o halde bile bana dokunmama izin vermedi. Demir ilgilendi, ben kenarda öylece bekledim." Elini saçlarının arasına attı, bir süre sessiz kaldı. "Eşyalarını almaya gittik, Nil..." dedi sonra, sesi yavaşça çatladı. "Ne ev denir oraya, ne yuva. Küçücük bir yer. Dört kişi kalıyorlarmış, kombileri bile çalışmıyor. Soğuk, havasız bir odada, battaniyenin altında ders çalıştığına inanabiliyor musun? Eşyalarını toplarken, en azından bir hafta kalsın diye ikna ettim. 'Yeni bir ev bulana kadar sende kalırım' dedi. Ama... ben onu bırakamam ki bu saatten sonra. Biz birbirimizin tek ailesiyiz. O benim kardeşim, Nil. Küçük bir kız daha o, sadece güçlü görünmeye çalışıyor. Yurttan ayrıldığından beri hem çalışmış hem okumuş. Kendi ayakları üzerinde durmaya alışmış ama... çok yorulmuş belli."
Plus d’InfosDirectives de Contenu