Ahla

"Bir haftadır işitmediğin hakaret kaldı mı ki gurursuz? Para için değil mi bu kadar şey abinin parası yetmedi baktın bizim de durmumuz iyi ben bunların da parasını alırım diye düşünüyorsun ama yok sana zırnık koklatmam babamın kardeşlerimin hakkını senin gibi ucuza yedirmem!!"

Sinir dalgaları kan dolaşımımı geçmiş ve bütün vücuduma yayılmıştı. Öfkenin harmanına bulanmış gözlerim önce kapandı Seyyid bey ve Eslem hanımın sesleri uğultuluydu elimdeki sıcaklık canımı yakmıyordu sinirim acımı hissettirmiyordu yine.

Elimdeki ince belli bardakta kalan çayımı umursamadan kalkıp elimi masaya geçirdim sertçe. Kanımın kokusu yayılırken sinirim yerini koruyordu yumruk yaptığım elimi açtım cam parçaları elimden düşerken Eslem hanımın çığlığı şimdi net geliyordu.

Bakışlarımı karşımdaki zorbam' dan ayırmadan bi kez daha yumruğumu sıktım kanım damla damla akarken kaşlarını çattı ve gözlerime baktı. İşte o an sessiz ve bi o kadar keskin sözlerimle ona hiç unutamayacağı bi acı verdim.

"Akan kanıma iyi bak. Yemin ederim, akan kanımın üzerine yemin ederim ki ben unutsam kanım unutmayacak bu sözlerini. Pişman edicem seni öyle ki karşımda pişmanlığın seni kavururken bu gün olduğu gibi, bir hiç gibi bakıcam sana."