Yarım Kalan Kelebek

Kalabalığın ortasında, bir anlık boşluk oldu sanki.

Göz göze geldiler.

Ne bir selam, ne bir mimik.
Sadece bir bakış.

Sessiz.
Doğrudan.
Aniden ve nedensizce dikkat çeken.

Sonra bir şeyler söylendi, kahkahalar tekrar yükseldi, biri müziği değiştirdi. Rana yeniden başını çevirdi, sanki hiçbir şey olmamış gibi.

Ama olmuştu.
Bir an.
Kısacık.
Ama gözlerini kapattığında tekrar tekrar aklına gelecek kadar net bir an.