LAVİNİA

Bu sessizlik yalnızca dilimi değil hislerimi de lâl etmişti... Ölüm çiçeğim lavinia... Kaderime bulaşmış sessiz felaketim, neden diye sorma hakkımın bile alındığı bu hayat nasıl olur da yüzüme gülümsemeyi yerleştirebilir ki. belkide bu hakkı ben kendime vermek istemedim,bu acı dolu kaderi belki de ben kendime reva gördüm... Belki asıl intikamım kendimeydi...
Ben Nilda...
_______

Konuşamayan bir kızın evinee aniden ülkece tanına bir iş adamı olup aynı zamanda intikam arzusu ile dolup taşan bir mafya girerse en fazla ne olabilir ki?
_______

"Konuşamıyor musun!? "

Kafamı hayır anlamında salladım.

Elindeki silahı daha da sabitleyip bana doğrulttuğunda tetiğe basacağını düşünerek gözlerimi korkuyla ve kaderime razı bir şekilde yumdum.

Ve tetiğe basmasını bekledim...

"Benimle dalga geçme, duyuyorsun ama konuşamıyorsun öyle mi? "

Dalgayla karışık cümlesi gözlerimi aniden açmama neden oldu.

Tekrar işaret diliyle anlatmaya devam ettim.

'Evet, duyuyorum ama kon-'

El hareketlerini durduran sesi olmuştı.

"Bana bak! ne anlatıyorsun, anlayabileceği mi mi sanıyorsun! Konuş!"