Nie pytaj, co czuję

Leon (17 lat) jest cichy, wycofany i zamknięty w sobie. Pochodzi z rodziny, w której emocje są tematem tabu. Ma swoje demony - stany lękowe, uczucie odrzucenia, niepewność co do własnej tożsamości. Nigdy nie był zakochany. Czasem czuje, że jego życie jest jak film, którego nie chce już oglądać.

Do szkoły, w której mieszka w internacie, w środku roku dołącza Aleks (Alex) - 18-latek z Berlina, który przeprowadza się do ojca po rozwodzie rodziców. Jest pewny siebie, sarkastyczny, przebojowy... i nie przeprasza za to, kim jest. Nosi kolczyki, chodzi w szarym płaszczu jak z filmu noir i czyta stare powieści, których nikt już nie rozumie.

Na pierwszy rzut oka - zupełne przeciwieństwa.
Ale coś się dzieje.
Coś.. innego.

Alex zostaje współlokatorem Leona. Od początku drażnią się nawzajem - Leo czuje się osaczony, Alex - zaintrygowany jego milczeniem. Między żartami, kłótniami o światło w pokoju i cichymi wieczorami z muzyką, zaczyna się dziać coś, czego żaden z nich się nie spodziewał. Coś, co przypomina.. bezpieczeństwo. Tylko czy oboje będą mieli czas by to odkryć nim będzie za późno? A może świat postanowi inaczej?