Sessiz Perde

"Genç bir kadın psikolog olan Eylül adlı psikiyatrist olarak yüksek güvenlikli bir cezaevine atanır. Görevi tehlikeli mahkumların ruh sağlığını değerlendirmek ve bazılarına terapi sunmaktır. Burada toplum tarafından duygusuz bir katil olarak bilinen Atlas adlı mahkumla çalışmak zorunda kalır..."
-----------------------
Eylül bunu bilmeden buraya geldi. Onu ilk gördüğümde nasıl bir kalıptan çıktığını düşündüm: İnce, ciddi, ama gözleri çocuk gibi. Kendini kurtarmaya değil, beni çözmeye gelmiş gibiydi. Bu tuhaftı. Çünkü buraya gelen herkes, bir biçimde kendi hayatından kaçmak için gelirdi.

O defteri bırakması bir sınav gibiydi. Beni yazıya zorladı. Ve kelimeler çıkmaya başladı. Onlara tutunmak istemiyordum ama her cümle, içimdeki eski bir taşı yerinden oynattı.

> "Bazen ceza, duvarlar değil. Duvardaki gölgelerdir."

Bu cümleyi yazdım. Çünkü burada gördüğüm gölgeler, geçmişte sakladığım hayaletlerdi. Eylül, onları fark eden ilk kişiydi...