ÖLÜM DENİZİ

"Gözlerini arala, yalvarıyorum aç gözlerini.."

bundan yılar önce terk etiğim üste bakıyordum, biz beş kişiydik devlet tarafından özel olarak seçilmiş eğitilmiş beş beden. Girdiğimiz bir çatışma sonucu kaybetiğimiz arkadaşlarımızla dağılmıştık. Bizi dağıtanda devleti. Dağılmayı kabul edende benden sonra geriye kalan iki kişiydi. Alp ve Mete Aslan. Çok küçük yaşta tanışıp herşeyim olan insanlar.

savaş kapımıza dayanmışken, vazgeçmek biz kurt timine yakışmazken, ilk vazgeçişi en büyüğümüz yapmıştı bizi eğiten BOZKURT paşaydı. Adı yoktu sanı yoktu, yüzü yoktu sadece sesi vardı yıllarca sadece sesini işitik. Sesiyle güç topladık sesiyle asla dönmediğimiz davalardan döndük. Ama o gece intikamımızı bile almamıza izin vermemişlerdi. Kardeşlerimizin kanı yerde kalmıştı.

Büyük bir öfkeyle herbirimiz bir yerelere dağıldık. Birimiz komutan oldu yeni Tom kurdu, birimiz doğuya giti ordaki türk askeriye sırt sırta savaştı ve birimiz, en sonuncumuz yani ben kendime küçük bir mağza açıp bütün bunlardan uzaklaştım. Taki düne kadar, gelen bir telefon hayatımın başladığı yere beni tekrar getirmişti. Sadece birkaç kelime beni emir kulu yapmıştı bile. "Devletin size ihtiyacı var, Adil paşa tarafından üste bekleniyorsunuz"

şimdi yılar sonra almam gerek intikamı alma vaktim gelmişti.

HİREATH finalinden sonra sizlerle olacaktır.

Kurgu hayal ürünüdür.

Tüm hakları korunuyordur.