ADI ZEHİR

ADI ZEHİR

  • WpView
    Reads 506
  • WpVote
    Votes 34
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Tue, Jun 24, 2025
Memnuniyetsiz ifadesiyle beni dinledikten sonra alayla tek kaşını kaldırdı. Olduğu yerden bana doğru yaklaşarak kollarımı sıkıca tuttu. Yüzünü yüzme iyice yaklaştırarak nefesini hissetmemi sağladı. "Bu önemli mi zannediyorsun? İstediğin kadar pişman ol nefes alacaksın. Bana verdiğin o sözü tu-ta-cak-sın. Sen Zehir Yılmazsın, benimsin. Anladın mı?" Olduğum yerde sessizce durmaya devam ettim. "Anladın mı dedim!" Diyerek kolarımı sarsarak bağırdı. Hıçkırıklarımı tutmaya çalışarak kafamı salladım. Bu hareketim üzerine dudaklarını saçlarıma getirerek kafama uzun bir öpücük bıraktı. ondan kurtuluşumun olmayacağını o uçurumda anlamalıydım.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA (Tamamlandı)
  • Karven
  • Vatan Uğruna
  • Halısaha |texting
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Sessiz Yemin

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines