İkilik

-Seni seviyorum,

dedim sıcak ve kararlı bir ses tonuyla.

Kalbim yerinden çıkacak gibiydi ama sesim sakindi.

Gözlerinin içine baktım, derinlerine... orada bir karşılık aradım. Belki küçük bir kıvılcım, belki bir umut. Uzun zamandır ilk defa birine bu kadar yakın hissediyordum.

İlk defa biri bana kendimi böyle... tamamlanmış gibi hissettirmişti.

Ama onun gözlerinde yalnızca kırgınlık,hüzün vardı. Sanki bu sözleri duymayı beklemiş ama bir yanıyla da duymamayı dilemişti.

-Beni değil... onu seviyorsun,
dedi Aylin
Sesi yumuşaktı ama içinde gizlenen o acı, kelimelerin her harfine sinmişti. Dudaklarında belli belirsiz bir gülümseme belirdi, yaralı bir gülümseme...

Sonra başını yavaşça çevirdi, yanımızdaki aynaya baktı ve parmağıyla aynadaki yansımasını gösterdi.

-Benzediğim kızı seviyorsun...