REBOUND LOVE
- Reads 228
- Votes 17
- Parts 5
Ongoing
Last published Sun, May 17, 2015
Sabi nila parang laro ang PAGMAMAHAL
Kung baga sa habulan o taguan
Minsan IKAW ang taya may nananalo at may natatalo
Minsan ikaw ang talo
Pero alam mo hindi ako sang ayon dun
Para sakin kasi kahit kailan ay hindi parang naging klase ng isang
LARO LAMANG ang pagmamahal
Hindi ito Taguan,Habulan,Piko,Patentero,
Tumbang Preso at Higit sa lahat
Hindi ito BASKETBALL
Kaya Please Lang
PWEDENG WALANG REBOUND!?
(A/N: Sana Magustuhan Nyo ^_^
First Story Ko Po Tong Gagawin Dito Sa New Account Ko ^_^ )
(c) maigness ^_^ Thanks For Making The Book Cover
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
The Rare Incomparable
Its easy to love the people far away. It is not always easy to love those people close to us. Minsan kung sino pa ang mas malapit satin ay sila pa ang hahatak sayo pababa. Minsan kung sino pa ang inaakala mong makakapitan mo sa panahon nang kalungkutan sila pa ang mananakit sayo. Minsan yung kaibigan, kapitbahay, kamag-anak and worst is yung mismong pamilya niyo pa. Pero kahit gaano kahirap maging matatag ay ginagawa mo padin para sa sarili mo at dahil gusto nating maging proud ang pamilya natin. Bakit kahit nasasaktan na nila tayo ay ginagawa padin natin ang best natin para maging proud sila? Para matulungan sila? Kasalanan bang sa kabila nang lahat ng nagmamahal sayo mula sa mga kaibigan mo ay hihiling mo padin yung pagmamahal na mula sa pamilya mo? Ang daling magmahal ng mga kaibigan pero ang hirap magmahal nang sarili nating pamilya. Pero paano kung dumating yung oras na pati yung mga taong inaasahan natin na masasandalan at magtitiwala satin ay isa sa mga taong humusga sayo mula umpisa? How will you able to move on? How will you able to stand even you suffered a lot? And... How can you prove that you're incomparable with other people because of your own ability?Complete
Game Over
Akala ko pwede..yun pala hindi.. Maraming beses akong nasaktan,at alam kong ganun din sya.. Isang pag ibig ang namulat sa isang laro, Larong hindi mo akalain na magkakatotoo, Dahil simulat sapul alam mo na isang Game World lang ang ginagalawan niyong dalawa, Pero kahit na anong gawin natin para mabuhay sa Isang laro nandyan yung kalaban na hinihintay ka Lang lumapit sa kanila para mapatay ka.. Kung baga sa love.. Gusto mong nang sabihin sa kanya yung totoo Pero hindi mo magawa dahil nandyan yung takot na hindi Mo inaasahan.. May tym na kahit gusto mo nang matalo yung kalaban Pero kahit ano ang gawin mo ..hanggang dulo mamatay At mamatay ka padin.. Short talong talo ka.. Sa kwentong ito .. Sinasabi na once you begin the game, You gonna finished it until you won ,, But it doesn't happen in my Story Sa buhay ni Quil At Gian Para sa akin sila ay isang bala sa isang laro.. Once na walang bala hindi mo masisimulan at matatapos ang nasimulan mong laro.. Once na may bagong bala sa laro niyong dalawa ,,kahit na anung manyari nandun pa din Yung bakas na sa unang laro talo kana talaga... Ang sakit isipin but i Failed my Game Tnx for playing Quil.. Your Game OverComplete
TOTGA (Candy Stories #4) (Published under Flutter Fic)
Engineering students Pfifer and Ivan know that what they have is something special. Without a proper label between them plus an ugly twist of fate, can they manage to be together in the end--or will they remain as each other's TOTGA and nothing more? *** May feelings na laging nandiyan, nakaabang kung kailan magpapapansin. Nakaabang kung kailan ako titisurin sa mga pamilyar na kanta, lugar, at salita. Magpapaalala sa isang mukha na hindi ko naman gano'n kakabisado pero pamilyar. Magpapaalala sa mga dating pakiramdam. Malalaman mo raw kung sino ang The One That Got Away mo kapag narinig mo 'yong salita at nakaalala ka ng iisang tao lang; nakatisod ka ng mga dating pakiramdam; nangulila ka sa mga nakaraang saya; nakaalala ka ng mga pamilyar na sakit. Sabi, time heals wounds at distance makes one forget. Bakit parang hindi naman effective? Bitbit ko pa rin lahat ng what if. Hindi pa rin ako makatakas sa maraming sana. Ako ba ang bumitiw o siya? Tapos na ba kami talaga? Ang sarap magtanong kaso...wala nga palang kami noon. Disclaimer: This story is written in Taglish.Complete
Ikaw sa susunod na pang habang buhay
Dahil sa isang laro mapaglalapit ng tadhana ang dalawang Taong magka ibang magka iba. Ngunit pano kung dumating sa puntong paglalayuin din sila ng tadhana? Makakayanan Kaya ng Isa? Paano Kung may matuklasan ang Isa? Babalik pa Kaya sila sa dati?Complete
He's my BEDMATE
Sa isang relasyong punong puno ng kalibugan may pagasa nga kayang maging isang punong puno ng pagmamahalan? O tanging ang unang mahuhulog sakanilang laro ang magiging talo? Paano kapag sadyang napaglaruan sila ng tadhana? Paano kapag ang mga tao sa paligid nila ay nilaro ang mga braha ng mali? Paano nila ipaglalaban ang nararamdamang hindi na kaya pang pigilan?Complete
Babaeng Kakaiba || Completed |
Kung nakukuha sa isang tingin lamang ang kabuuhan ng paghuhusga, ano na lang kaya kung kikilalanin ang babaeng bukod tangi sa lahat ng nilalang. Minsan ang pagkakaiba ay siyang nagdudulot ng pagkakaroon ng mga suliranin, kung kaya't mamangha at subaybayan ang daloy ng buhay nitong babaeng tinutukoy (dont forget to vote).. Tao lang po. Madaming typos, errors at kung ano ano pa man na kamalian ang makikita nyo sa pagpapatuloy nyo ng pagbabasa. This is my first story so I dont need perfectionist/ haters to read my story. I write because i want to express myself and it is my passion as well. So if you're one of them, bettee Leave! Para sa mga magpapatuloy ng pagbabasa. Hope you enjoy guys. All the love KingVComplete
Memories Afterall (BoyxBoy)
Maibabalik pa ba ang tiwalang ilang beses ng nasira? May pagkakataon pa bang bumalik ang dating masaya na alaala? Sapat na bang magmahal at magpakatanga ng ilang beses para masabi mong, "Tama na, pagod na ako."? Muli pa bang pagtatagpuin ng tadhana? O, ibabaon nalang sa limot lahat ng nangyari at magsimulang muli? Lahat ba ng love story 'e may happy ending? Lahat ba ng may happy ending ay together? "If you won't treasure and give importance to someone especially your love ones then after all of those obstacle, challenges and triumphs that you've been through together.. it would turn out as, Memories After all." --- Tara na't alamin natin ang pag-iibigan ni Freya at Danreb. Kung mananatili bang sila hanggang dulo? O mauuwi ang lahat sa alaala na kayang palitan ng ibang alaala pero hindi makakalimutan? Well-well-well. If you do so, please do read my story. It's my first story here in watty so please bare with me. If I can't satisfy you with the content of the story, then you can just simply delete it in your library. He-he. You may encounter a lot of typo errors and wrong grammar. Well, I stand for corrections, so please do me a favor, if ever you would encounter numerous mistakes then please do inform me, you could just type a chat in the comment box below in every chapter. He-he. Thank you & Enjoy reading everyone! -Nasy.Complete
Having The Strings Of Love
Nothing is more powerful than love. Love is like a game. Sometimes you're lucky, sometimes you're unfortunate. Pero paano kung palagi ka na lang talo sa larong tinatawag nilang Pag-ibig? Kakayanin mo pa bang magmahal ulit? Isang lalaking nagmahal, sumugal, pero nasaktan din sa huli. Isang babaeng palaging nasasaktan at palaging pinagdadamot ng happy ending. May mangyayari kaya kapag sila na ang pinagtagpo ng tadhana? AyuleafComplete![MINE❤️ [Completed]](https://img.wattpad.com/cover/287982546-256-k731870.jpg)
MINE❤️ [Completed]
Maraming nagbago simula ng magkasakit ang kanyang papa. Nagkautang ng malaki sa banko ang kanilang pamilya. Halos lahat ng lupa at bahay na naipundar ng kanyang mga magulang ay naghalong para bula. Pero ayus lang ang mahalaga nadugtongan ang buhay ng kanyang papa. Pero pano nga ba kung isang araw magising na lang sila isang umaga na pati ang natitirang bahay at lupa na naipundar ng kanyang mga magulang ay mawawala narin at ang masaklap pa pati ang kanyang ama ay bilang na lang rin ang oras at araw na kanila itong makakasama! Kung kayo ang nasa sitwasyon ko? Bilang anak ano ang kaya ninyong gawin para sa inyong pamilya? Kaya ninyo kayang ipagpalit ang sarili ninyo kalayaan para sa buhay at kasiyahan ng inyong malapit ng mamayapang ama? Kaya ninyo kayang akuin ang mabigat na resposibilidad na kakaharapin na inyong pamilya? Pero kung ako ang tatanungin lahat kaya kung gawin kahit kapalit nito ay ang aking kalayaan. Pagdating sa aking pamilya di bale ng umiyak ako ng patago wag ko lang silang makitang luhaan. This story is based on what my imagination say's haha i hope you all like it❤️😚 godbless and always keep safe everyone❤️Complete
Change Of Heart (Atlas Ramirez)
"I'm sorry I shouldn't have kissed you. Just please don't cry Iris." Hangang kelan mo mamahalin ang taong alam mong hindi pa tapos mag mahal ng iba? "I'm sorry I can't ruin you Atlas, not like this! I'm sorry but us... This, what will people say? I don't want to ruin you. you've been the best thing that ever happened to me and I can't." "Iris I love you." Sobrang sarap pakinggan sobrang sarap manatili. Sana totoo nalang. "No atlas, I can see it and I know mahal mo pa si Cassandra." "Iris believe me I loved Cassandra pero mas mahal kita." it's not loved, atlas its loving. You still love her, kasi I can see kitang kita ko kung gaano kalalim ang pangungulila mo sa pagmamahal niya. "Atlas hindi, hindi mo man makita. your eyes glow every time you talk about her it's her parin, siya parin all this time and I can't deal with that, kasi alam ko at alam mo palitan ko man siya sa tabi mo hindi ko siya kayang palitan sa puso mo." "Iris... Listen to me." Nakikinig ako atlas palagi akong nakikinig pero ngayon puso ko naman papakinggan ko. Sinubukan akong yakapin ni Atlas at sa mga oras iyon. Ang yakap na akala ko magpoprotekta sa akin sa lahat ng sakit ang pinakamasakit na nakabalot sa akin. "Atlas I'm sorry."Complete
Its easy to love the people far away. It is not always easy to love those people close to us. Minsan kung sino pa ang mas malapit satin ay sila pa ang hahatak sayo pababa. Minsan kung sino pa ang inaakala mong makakapitan mo sa panahon nang kalungkutan sila pa ang mananakit sayo. Minsan yung kaibigan, kapitbahay, kamag-anak and worst is yung mismong pamilya niyo pa. Pero kahit gaano kahirap maging matatag ay ginagawa mo padin para sa sarili mo at dahil gusto nating maging proud ang pamilya natin. Bakit kahit nasasaktan na nila tayo ay ginagawa padin natin ang best natin para maging proud sila? Para matulungan sila? Kasalanan bang sa kabila nang lahat ng nagmamahal sayo mula sa mga kaibigan mo ay hihiling mo padin yung pagmamahal na mula sa pamilya mo? Ang daling magmahal ng mga kaibigan pero ang hirap magmahal nang sarili nating pamilya. Pero paano kung dumating yung oras na pati yung mga taong inaasahan natin na masasandalan at magtitiwala satin ay isa sa mga taong humusga sayo mula umpisa? How will you able to move on? How will you able to stand even you suffered a lot? And... How can you prove that you're incomparable with other people because of your own ability?
More detailsContent Guidelines